मध्यमेध्यायः १ २३ r (१) वासरेश्वरं सावनाब्दपतिं सावनाब्दस्य पतिं विद्धि । तथाऽर्कानन्तरं तृतीयं वासरेश्खरं मा सनाथं विद्धि । (२) तयाऽर्कात् षष्टवा सरेखरं हैं रि होराभवं दंशं विधत्यन्वयथ । अत्र व सना—अर्कवारे कल्पप्रारम्भः ततश्च (२) सावनाब्दप्रमाणे खषडगुणि ३६० सप्त ७ हृते त्रीण्यवशिष्यन्ते ततश्चार्काच्चतुर्थः सावनाब्द (8) पतिर्भवति । त्रयाणां गतत्वाद्वर्तमानस्य चतुर्थत्वात् । तथा त्रिंशतो मासप्रमाणस्य सप्तभिर्हरणे इयं शिष्यते ततश्च द्वावतीतौ वर्तमानस्तृतीयः मासाधिपतिर्भवति । तथाऽकीदिने प्रथमः कालहोरेशोऽर्क एव। हितयोऽर्कमारभ्य षष्ठः तस्मात् षष्ठस्तुतीय इति योज्यम् । दिनान्तरे तु तत्तद्दिनाधिपतिरव प्रथम होरेशः द्वितीयस्तस्मात् षष्ठ इत्यदि चिन्स्थम् । वासना मृग्य ॥८०॥ एवं बहुप्रकारं मध्यमान्धभिधाय तत्संस्कारं वक्तुकामः प्रथमं कल्पाब्द संस्कारं कर्ता’ रथोद्धतवृत्तत्रयमाह ब्रह्मवासरगताब्दसञ्चयात् पूर्णखाभरविभि १२000. वभाजतात् । शेषके हरविशोधितेऽल्पकं यत्तयोः खखयसै २oo र्विभाजिते ॥६१॥ लब्धराम ३ शर ५ घातलिप्तिकाः सूर्यशीतकरयोः परित्यजेत् । चन्द्रवत् सुरगुरोर्विधूचतः शुक्रतो हि २ तिथि १५ ताडितं क्रमात् ॥८२॥ (१) ग्रच ‘अकदनन्तरं चतुर्थं वासरंध्ररे’ इति तया -- (२) अत्र ‘‘अथ वत्सरश्वरम नन्तरम अदिति-वासरेश्वरमनन्तरं रवेरनन्तरं संभलतो भौम इत्यदिक्रमेण वारपतिं विद्धि । एतादृशे काचित् पंक्तिश्च सन्दर्भ सङ्गत्यै त्रुटित प्रतिभाति । ‘चिचतुर नन्तर षष्ठ: साबनमासददिवसहोरेशा:” । इति ब्रह्मगुप्त ने विंशदायीऽथ सवनष्पतिमव चतुर्थमित्यादिश्रीपतेः ऐकः। (३) साधन। दे प्रमाणे - (४) सवन(ब्दगति’ रित्येवमद (एक है ।
