१७४ सिद्धान्ततवविवेके स्पष्टाधिकारः । १७२१ २ ज्याग.उज्या १० २ उपग.ज्य १० अथ क्रमेण खडतरम् = त्रि त्रि. २ त्रि
- कोज्यं १ = त्रि-ज्य१०:आसन्नपदेन कोज्या १०
ज्य।० ज्य १ ३. उक्रम १० = | खडयगः २ त्रि २ त्रि २ को ज्याग . ज्य ।१० ज्या १ । अथ शेषांशज्या = कोटिज्य (नुपातस्य स्थूलत्व भाग्यखण्डके । ज्या सिवल्पबु द्या तु यत् कृतं प्रौढित स्वया ॥ १८० ॥ तत् त्याज्यं भग्य खण्डस्य स्पष्टताकरणं खलु । त्यव सुगनि खण्डानि बलात् सुस्यू लखण्डकैः१८१॥ इष्टज्यनयनं तेऽस्ति तदैवं स्पष्ट खण्डकम् । यातैष्यखण्डभेदनं शेषं खण्डशकैर्भजेत् ॥ १८२ ॥ तदूनं भुक्तमेवस्ति भोग्यं स्पष्टं भवादृशाम् । न मादृशमिदं सृज्य कखण्डक साधनात् ॥ १८३ ॥ इति ज्यनयन यनविधिः । अथोच्यते मया हमं स्फुटकर्म सवासनम् । पू यादृक् च सिद्धान्ते गदितं रविणा स्वयम्॥ १८४ ॥ जिष्ण जायभटभास्क मुख्यै उप १० . शे यो १ शेषकोटिज्या = त्रि - २ त्रि : १ o o ० ० आसनमलन । अय गतशेषयोर्योगज्यवाभीष्टज्या तदानयनार्थं यासः । ग्या १ उज्य १० ० ०
- ', अभीष्टज्या।
प्रयाग काज्याग ८ ७ कोज्याग . ज्य१०. शे ज्याग . उज्या १०. श ' , + ज्याग । ततो । त्रि.१ त्रि : १ यत_कोज्याग . ज्या१० .शे - ज्यग . उज्या १० शे गतज्पष्टज्ययान्तरम= त्रि. १ त्रि : १ १ ० खण्डयगदल. शे। खण्डान्तर . शे २ ४ १ ० ० रन्धपूरुषपरम्परयाऽत्र । वासना निजघिय निज तन्त्रे नाशिताऽर्करचितानवबोधत् ॥ १८५ ॥ तत्तत्खगेन्द्रोचितगोल संस्यां ज्ञत्वैव योक्ता स्फुटता मयार्थम् । मुन्यर्चिता श्रीरविणाऽथ सैवो च्यते यतोऽन्यैरुदिता न सम्यक् ॥ १८६ ॥ रवेर्मन्दपरिध्यंशस्त्रयोदश कलस्तथा। खसागराश्चतुस्त्रिंशद्दिलिप्तायस्तथा विधोः ॥ १८७ ॥ खण्डतर. शे खण्डयगदल कोष्ठकारतर्गतफलमेव भास्करचर्येण स्फुटभोग्यखडं साधितं तत् तु समीचीनमेव कमलकरो यथै खण्डयति ।
