१ १ ७ सिद्धान्ततत्वविवेके स्पष्टाधिकारः । १११ परिध्येकादशांशेन समऽप्यरुहता भवेत् ॥ ६३ ॥ अत्रोपपत्तिः डिगुण त्रिज्या किल व्यासः। शरोनस हि कोटिज्याधि ज्यायोगरूपः कोटिक “योगः। श रख कोटिक र्णान्तरम् । तयोर्वा तस्तयोरेव वर्गान्तरं भुजज्यावर्ग तुल्यम् । तन्मूलं भुजक्र म ज्येत्युप- पत्रम् । उपपथाऽनया शरोनासशरयोघतस्य मूलं क्रम ज्यावे न सिद्धमिति यबरखः पदमपचितं सा करणी ययोषतरूपा तथोरल्य सुकमज्य तद्योगतु यं वृत्तव्यासं च प्रकल्प्य तदृत्ते या तरक्रम ज्या रखा तन्मितं करण्याः पदमिति सिद्धम् । अथैवं द्विगुणदोषाद्विगुणत्रिज्यावर्गान्तर-(भव जिब४) मूलं दिगुण कोटिज्या (को२) द्विगुणत्रिज्यातः शद्ध द्विगुणोत्क्रम ज्य (ड२)। एकगुणे तया दर्शनात तदर्ध सुरक्रम ज्येति स्पष्टं यथो तम् । एवं भुजज्यावग कोटिज्यात्रिज्ययोर्वर्गान्तरं तद्योगान्त- रघातसममित्यन्तरेण शरण भक्तं कोटिज्यायोगरूपः शरोनब्व्यासः शरयुक्तश्चायं व्यासः स्यादित्युपपन्नम् । यथा ज्येष्ठकनिष्ठाभ्यां भावनाद्वितयेन ये । ये चान्ये साधिते तद्वज्ज्यानां भावनया किल ॥ ४४ ॥ अन्यज्यनयनं कार्यं चापक्षेत्रविचक्षणैः। योगभावनयैक्यज्या(१) चापयोरन्तरज्यका ॥ ६५ ॥ अन्तरोद्भवय तत्र चापे खाद्दांशमध्यगे । बहिर्गते२)ऽपि चेच्चपद्यं चोजे समेऽथ वा ॥ ६६ ॥ पदे स्यादुक्तवत् तत्र नान्यथेति स्फुटं विदाम्। भावनाद्वितयं चातः सूक्ष्मरोत्या वदाम्यहम् ॥ ६७ ॥ मिथः कोटिज्य कानिवन्यौ त्रिज्याप्ते चापयोज्यं क । तयोर्योगान्तरे स्यातां चापयोगान्त रज्यके ॥ ६८ ॥ दोज्थयोः कोटिमव्यैश्च घातौ त्रिज्यो हुतौ तयोः। वियोगयोगौ जवे स्तश्च। पैक्यान्तरकोटिजे ॥ ६ ॥ एवमानयनं चक्रे पूर्वं खी। यशिरोमणौ(३) । भावनाभ्यामतिस्पटं सम्यगार्याऽपि भास्करः ॥ ७० ॥ तस्य चानयनस्यायैः सिद्धान्त जैः पुरोदिता। बासना बहुभिः खखबुद्धिवैचित्रयतः स्फुटा ॥ ७१ ॥ विशेषशरण: । विशेषशरणः । १०व्य x = य १० व्यं ज्य १० व्यं उप १० व्य। अथ ब्य अस्य परिधिः = प 1/१० च्या भदो ज्यामिता। रेखा प्रथमविभागसमस्य थी इयस्य परिधिरूपा सिद्ध कि ‘तु प = १० व्या' इदं यथार्थ चेन्मन्यते तदेव भट्टस्य परिधिरूपप्रदर्शनं मध्यमाधिकारस्थ १५७तम श्लोकोक्तस्यार्थव विषय. स्येह पुनरुक्तयेऽपि रोचकमन्यथैतवतऽयसेनलभते । (१) योगज्यादीनां वासना त्रिकोणमितिदर्शनेनैवै स्पष्टा । (२) अत्र सन्धिर्भह्रस्य प्रामादिकः । (३) अथ ज्येषतयति ।
