५५४ सिद्धान्ततवविवेके- महप्रश्नाधिकारः। ५५२ एव यथावत्रभलग्नतुल्य रववभवोऽस्ति विलम्बनस् ॥ ९५ ॥ ++ तथैव दृग्लघसमं रवां तु विलम्वनाभाव इहेति बोध्यम् । मध्ये त्रिभोनाभ्रविलग्नभिन्न मेकं हि दृग्लम्बकसंज्ञमेव ॥ ९६ ॥ स्वबुद्धितो मध्यविलग्नरूपं प्रकल्प्य चकदितशस्रया । कृतं स्फुटं चुम्बनकं वनाये भटैस्तु तन्नादरणीयमाणैः ॥ ९७ ॥ चेत् पराशरसंमस्या कृतं सोऽर्कन चाधिकः। अत उक्तः कलेरेव योग्यः सोऽनृतभाषणात् ॥ ९८ ॥ सबसनं बहूनां च संमतं तदुपेक्ष्य च । युक्त्या सिदैकसंमरूपा स्वीकुर्वन्स्पधपा इह । ॥ ९९ ॥ पराशरो नरः कश्चित् पराशर इवोदितः । अनृतं गणितं येन कल्पितं स्त्रोक्त जतके ॥ १०० ॥ नृकल्पिताः पद्धतयोऽपि तासु परायुषोऽथस्स्यधिकं लवायुः । नः कापतोऽलीकमनोमार्च . स्याज्यं तु दुःसाध्यतदाहृतं हि ।। १०१ महर्षिभिः स्वीयकृतौ निरुक्त लग्नांशतुल्य। रविसंख्यक। ये । भावाः समा एव सदा फलथे ग्राश्वस्त एव ग्रहगोलविद्भिः ॥ १०२ ॥ मुन्युक्तभावात् परतोऽथ पूर्व तिथ्यं शकैस्तस्य फलं निरुक्तम् । लोकेषु मुखदरपोषणार्थ मूखैर्विलग्नाद्रावसंख्यका ये ॥ १०३ ॥ भावा निरुक्तः स्वधिया वनार्षीः सम्यक् फलार्थं न हि तेऽवगम्याः । तरसाधनाथं बहवः प्रकाराः सत् तरफलं नैकमपि प्रवक्तुम् ॥ १०४ ॥ तैस्तानथाहं भवदमि यस्मात् प्रयोजनं गोलचमछुतिमें । (१)तनोः कुजाधो द्युनिशाख्यसूत्रं चस्तस्य कयो अन यः समानाः ॥ १०५ ॥ षट्षविभागा भट्टतौ हि तत्त- धुघोस्थसूत्रैस्तु विकेन्द्रभावः। लग्नोद्भवं रात्रिघटीप्रमाण मेकद्विवेदेषु हतं तु योज्यम् ॥ १०६ ॥ (१) वि० श०-तनोर्दनमारभ्य अस्तस्य सप्तमभावस्य स्थान पर्यन्तमिति शेषः । कुजाधः क्षितिजाधः क्रमगणनया युनिशष्य महोरात्रवृतं यद्भागमितं तथोर्वं च यद्भागमितम् । अनयोः समाना पविभागाः कार्याःतत्तदूविभागगतध्रुवप्रो तर्हीनं तृती क्रान्ति वृत्ते विकेन्द्रभावाः विगतं केन्द्रे लग्नचतुर्थस्तव स्तवशमार्च येभ्यस्तदृशा भवा । लग्नचतुस्तदशभभाव। साधिता एव । अहोराप्रवृत्तस्य भागद्वयस्य षट्षविभागतो द्वादशभावा भवेयुस्तत्र चत्वारः केद्रसंज्ञकाः पूर्वसिय एवेति ।
