५२० सिद्धान्ततवविवेके भग्रहयुरधिकारः । ६२१ h = मागस्थयारल्पगत विहन मार्गग्रहाइक्रगत च हीने । गतऽन्यथा गम्य इह स्वफल द्वयोरर्ज्योर्विपरीतमस्मात् ॥ ४७ ॥ तस्कालजौ तौ खचरौ विधेयौ। ताभ्यां पुरावद्दिवसादि स।ध्यम् । मुहुर्मुहुनैव खगान्तरं स्या यावत् स्थिरो गर्भजयोगकालः ॥ ४८ ॥ तात्कालिकों तौ खचरौ गृहयैः समौ स्त्रपूर्वापरभावहीनों । ऊध्वंस्थितात् खेचरतश्च सम्य गधामुखं गर्भजद्वजमुखें ॥ ४९ ॥ तयोरधःस्थग्रहगोलसंस्थं यदन्तरं दृष्टिविलम्बनं स्यात् । तरसाधनं चान्याविलम्वनोक्त्य। ज्ञेयं हि भानुग्रहवदु धेन्द्रेः ॥ ५० / यद् द्वितीयानयनप्रकारे यत् साधितं खण्डमिह द्वितीयम् । धनर्णगल्पावधया युतानं भवेच्च दृकसूत्रमधःस्थितस्य ॥ ५१ ॥ ९ ऊध्र्वास्थकणेन गुण त्वधःस्थ कर्णाधृतं चापमतः प्रसध्यम् । तदूननग्नांशकलाप्रमाणं दृग् उम्वनं स्याद्ग्रहयोश्च मध्ये ॥ ५३ ॥ एवं हि दृक्षेपवशाद्यथोक्ता नति स्तथाऽऽपस्फुटलम्भनं च । तटस्बनं षष्टिगुणं यथोक्त गत्युस्थयोगान्त रहन फलं स्यात् ॥ ५४ ॥ घट्यादिकं स्पष्टविलम्बनं च तसेस्कुतो गर्भजयोगकालः । भवेत् स दृस्त्रजयोगकाले यो भेदयोगः कथितो मुनीन्द्रेः ॥ ५५ ॥ तत्कळजातधरसंस्थितस्य स्फुटोऽत्र नतिसंस्कृतो । वो यः तस्योर्ध्वखेटेषुवियोगयोग देकान्यदिक्वे तु खगान्तरं स्यन् ॥५६॥ नृदृष्टितश्चोध्वेगभोगविम्य वधि स्थिते ये ऋजुत्रके स्तः। तयोरधःस्थग्रहगोलसंस्थ चिहे तयोरन्तरमेव यत् स्यात् ।। ५७ ।। याम्योत्तरं तममितान्तरं हि । स्वोद्रेषुतुल्यं परिकरस्य चोक्तम् । स्वल्पान्तरात् संव्यवहारयग्य खटान्तरं ५८ गोलविदां वरिष्ठंः ॥ ॥ ढग्यगझलाद्रवमय वय शीतं च तद्भर्भजयोगकला । तदूर्धनम्रांशगुणेन निन्न मूत्रैस्थदृक्षुसूत्रहुतं पुनस्तत् ॥ ५२ ॥
