२ ४ सिद्धान्ततत्वविवेके मध्यमाधिकारः । अत्र दमप्यवधयम् । मध्यममनासु तुल्या यत्र वास्तवास बस्तत्र अथ यो छ बस्दै कमानादुच्यते न तत्प्रमाणतस्तदुदन्त रमपि । सत्यसत्यसुमनभ्यामुझमसन्तकालयः । भिन्नप्रमाणसिद्धाऽतो विजातीयौ गणौ तव॥३॥ अस्वन्तरं तु तत्रस्थं न हि मूढ गणान्तरम् । विजातीययहन्तनीयेवम स्वन्तरोद्भवम् ॥ ३८ ॥ किं च अदातन व स्तन यो ध्यमार्क योरसंस्कृतयोरन्तर गति तदनुपातेन सा बनायामवास्तबमुदयासन काले तो यः सृष्टिस रचान्दैरधिमा सबमैथ निरच मध्यार्काद्य कालिकः साधितोऽहर्ग णः स तु तद्गति जनिर च कालोपल चितनिर चमध्योर्कीद्यकास स बन्धनापि सिद्ध वास्तव एव न हि सोऽस्य वास्तवमध्यम सrबने न । अत्र यः साधितोऽहर्गणः स तूदयकाले निरवयव दृश्यते । कथं तस्य अवास्त व त्वं मध्यकभुक्ता अ सबः" इत्यादि “ तदन्त- रम् ”-इत्यन्तग्रन्यानीतोदयान्तरदानादयं फुटाहर्गणतीत्या(?) साबयवः सिध्यति कथं तस्य वास्तवत्वम् । अहो निरवयवो हि तदहर्गणः स कथं मूढेरुदयास घ्रकाले स्वीक्रियते यस्तैर्मध्यम उच्यते स तृदयास व स्तग्म ते, तद्वशादुदये कथं तच बारगणनया बार प्रवृत्तिः स्यात् । किं च सौरवर्षादो रविः। शन्यं नदयान्तरदानादयं संगच्छते । किं च कथायां मध्यगति जमध्यमrत् फलान्तर स्पष्टः फ लव स नयाऽस्ति संस्कृतात् ततः स तु कथं चिदपि न तन्त्र ते प्रतिम ण्डल स्थानिय तचलितबिम्यात् । कर्ण सूत्र सम्बन्धिस्फुटयुक्ते रनिवारितत्वात् । कलाः संस्कृतयोनेति महान् विरोध स्तदुदन्तरद। न।त् । मन्दं तु निश्चच्च कह्त्तकेन्द्रं मध्यो रविस्तचलनाडुष्टते । भागे दिनं वर्ष मिनस्य भांशे-३ र्मध्यार्कगत्या कदिनं वदन्ति ॥ ३८ ॥ यावत्यो गतयः कल्पे तावन्तः सूर्यसाधनः । उक्तयुक्तयैव तद्योगे भगणा भधाम अपि ॥ ४० ॥ विशेषशरणः । (१) यास्तवात्रस्त वहर्गणसंख्यासु न कश्चिदभेदः किन्तु गतिफलातु- ल्यासुयुतनक्षत्रषष्टिघक्ष्यसु-गति कलोपामुयुतनाक्षत्रषीष्टघवसु-तुल्यमाप- काभ्यामव।स्तववस्त यसावनतःपातिनक्षत्राभ्यां विचारे ऽवइयं भेदः ।। अतगणसख्यासु सावयत्रयं प्रद इयदयातरखण्डनं सिद्धान्त वञ्चि तानां नेत्रयधूलप्रक्षेप इव । अथैवं खण्डने प्रवृसः कमपि साहाय्यदात्री युक्तिमलभमानो मध्ये २ सत्यासत्यासुमनाभ्याम्'-इत्यादिशिथिलापत्तिप्रचु- र्यतो रिक्त१णेिर्भङः सते आर्षनुक्ति सेनामेऽकरोदिति विीविवेचनीयम् । वैवस्तवैककुदिनान्तरगः स्खटै मॅकम मः सविठमध्यगतेस्तु कालः । बुद्धोऽस्ति सङ्गणितवसनयाऽथ तैस्तु ज्ञातो हि मध्यमरविः खगतेः समनः ॥ ४१ ॥ कलो गतेर्गतिसमं चलनं विना नो गत्यैव मे प्रवदनचलनादिह न्तः ।
