४१२ सिद्धान्ततवविवेके- उदयास्ताधिकारः ।। ४१३ सार्वभौमे कृतं यच्च प्रसङ्गात् तददिहोच्यते ॥ १४९ शनियोजन कर्णसंविनिनं शनिविम्बं कलिकमयं स्फुटं यत् । भजयोजनकर्णसंविभक्तं तिथिकालांशभविम्वलिप्तिकाः स्युः ।। १५० ॥ एताः कलाः पञ्चदशाहताः स्व काटांशभक्त निजाबिम्बमित्थम् । यैर्भास्करोक्तीजतारतम्य बलाद्विलोमादुदितं न सत् तत् ॥ १५१ ॥ शनैर्निरुक्तश्रतिविम्बकाभ्यां तिथ्यंशकाखांशकभस्य बिम्बम् । यथा कृतं तद्वदिह ग्रहाणां बिम्बप्रसिद्धिर्न कथं यतोऽत्र ॥ १५२ ॥ अत्रान्यखेटश्रुतिविम्बकाभ्यां तत्तुल्यकलांशकभस्य बिम्बम् । कृत्वैव तद्रकृतं यदस्ति तिथ्यंशकायांशकभस्य बिम्बम् ॥ १५३ ॥ शन्युद्भवेनंव न तस्समान भवेदतस्ताद्धि मतं न रम्यम् । किं चाग्निचन्द्रोन्मितकाल भागा गस्स्यादिसुस्थूलमुदृश्यभानि ॥ १५४ ॥ धान्युद्भवात् तद्भणितप्रकाराः च्छन्युक्तविम्यादपि चाल्पनि । नैवाधिकानीति सुदृष्टिभाजां न तानि युक्तानि च दृग्विधान् ॥ १५५ ॥ सूर्यास्तकलिकौ पश्चात् प्राच्यामुदयकालिकौ । स्फुटवर्कग्रहौ कार्यो ग्रहोऽथ पूर्ववत् ॥ १५६ ॥ रविगत्यधिका भुक्तिर्यस्य शीघ्रभिधोऽत्र सः। । एवं यस्याल्पिक भुक्तिकः स शेयो मन्दसंज्ञकः ॥१५७॥ मन्दा अकधिकः पश्चादस्तं जीवकुजार्कजाः । जनाः प्रागुदयं यान्ति युक्रज्ञ वक्रिणौ तथा ॥ १०८ ॥ ऊना विवस्वतः प्राच्यामस्तं चन्द्रज्ञभार्गवाः । त्रजन्यभ्यधिकाः पश्चादुदयं शीघ्रयायिनः ॥ १५९ ॥ इत्थं स्वशाखे रविणा प्रोक्तवस्तोदयौ क्रमात् ।। अथ तद्तगम्यं(१) हि कालज्ञानमिहीयते ॥ १६० ॥ स्फुटार्कखेटान्तरजातनाड्यो। रसादतः काठळवः स्युरिष्टः। उक्तेभ्य ऊनाभ्यधिका यदीष्टाः खेटोदये गम्यगतोऽपथाऽस्तः ॥ १६१ ॥ मोक्तेष्टालांशवियोगलिप्ताः खेटस्थितांशोदयभागभक्तः । ग्रहर्कगत्यन्तरलिप्तिकप्त व जवैक्येन हृताः पुनस्ते ॥ १६२ ॥ लब्धा दिनाद्यो गतगम्यकाल स्तकालखेटकं वशान्मुद्दः सः । • • {१ ) विर श०–"तद्गतगम्येष्टकालवनम्” इति पाठो युको- ऽन्यथा कालशनस्य गतगम्यत्वादयुक्त इव पुस्तकस्थः पाठ इति। विवेचनीयं शब्दभंज्योतिषतत्वकैः ।
