पृष्ठम्:सिद्धान्ततत्त्वविवेकः.pdf/२०९

३९४ सिद्धान्ततवविवेके उदयास्ताधिकरः । ३९९ अयायनाख्यष्टखेटं पूर्वोक्तदपि संस्फुटम् । अभ्यरीत्या प्रवक्ष्यामि गणकानन्दहेतवे ॥ १७ ॥ त्रिज्यागुणः खेटयुणः स् स्त्र कोटि- शुष्पोद्धृतधपमतः स चायः । अन्यापमज्या त्रिगुणन निम्न जिनांशमौर्या विहृताऽSHचापम् ॥ ६८ ॥ आद्यधिकेऽभ्ये प्रथमान्यपाद द्वं तथा द्वित्रिपदोद्भवे हि ॥ ७३ ॥ परस्पर व्यय यतः पदस्थ इयं तदस्यापपयोर्दिगेये । यथागतं चद्यपदद्वं च द्वितीयके भाषीलवयुतं तत् ॥ ७४ ॥ ९ तृतीयकं भाषेलवेयंतं स्या दम्स्ये तु चक्रांशविष्ठनितं स्यात् । कळवादिकं यद्ग्रहपूर्वक तत् कृत्वा च तयोस्त च लांशकैश्च ॥ ७६ ॥ , ९ वाऽद्य भवेदन्य इह स्फुट।ख्या पमस्फुटान्पापमजीवयोर्यत् । पदं च वगन्तरताद्भज्यागुणं स्फुटक्रान्तिदिनज्ययाऽऽप्तम् ॥ ६९ ॥ तच्चपतुरयस्त्रिभयुक्तखेटा पमउपया वा गुणिता विभक्ता । स्पष्टापमद्युज १कय स्फुटान् पमस्य जीव फलचयमभ्यः ॥ ७० ।। संस्कृत्य सोऽत्रापनदृग्ग्रहः न् मेषादितस्तद्ग्रहयोश्च मध्ये । अल्पं रविं चाभ्यधिकं तनं तु प्रकल्प चोक्तानयनेन कार्यः॥ ७६ ।। यद्वा स्फुटान्यपमकटिकंवा त्रिभऽपया संगुणिता विभक्ता । स्पष्टापमद्युज्यकयाऽऽप्तचाप कट्यंशसंख्याक इहाग्यसंशः ॥ ७१ ॥ मध्यस्फुटान्यपमयोः समान्य- दिक्वे कृताद्यान्यवियोगयोगः । फुटाश्च ते स्युर्विषुवांशकास्तन् क्षेत्रांशकाश्चापमिह प्रकल्प्यम् ॥ ७२ ॥ दृक्कर्मफलः खचरोदयेऽस्ते निरक्षजैस्तैरुदयैर्हतैः । निरक्षभुजस्थित खेटभोगा दग्रे ग्रहस्योद्पनं वनेन ॥ ७७ ॥ याम्ये चार सौम्यशरे तु पूर्व कालेन चास्तेऽपि तदकरीस्या । खेटायने प्रोक्तमिदं हि सौम्ये याम्ये विलोमा मुधिया प्रकरष्यम् ॥ ७८ ॥ अत्रदयातुं वयनाम्नदृष्टि ग्रतो भवेत् षभयुतः स एव । पदं भवंऽयनखचरस्य वद्य तु तत्पादभवं हि पापम् ।