३७८ सिद्धान्ततत्वविवेके भृङ्गोन्नत्यधिकारः । ३७९ a = समान्तरस्था यदि व ततः स्या द्याम् सौम्यं च समाख्यसक्तम् ॥ ९८ ॥ एवं हि या स्यात् प्रछ(१)तस्थचन्द्र पूर्वापरा सा समपण्डीयात् । पूर्वापराख्याच समान्तरेण स्थिताऽथ तप्ताग्भवमूत्रमेव ।। ९९ ॥ तिर्यगतं यत्र शशीनयोः स्याद् तत्रार्थयुक्तं विधुपूर्वभागे । पादनपट्ट्लवान्तरण निर्णीतमयैः सितसूक्ष्मभेदैः ०० तत्र तत्र याम्योत्तरमण्डलुन अखण्डितं युक्तमिवास्ति पूर्णम् । नान्यत्र तेन प्रकृते न तत् प्रश्न सितं न याम्योत्तरखण्डितं तत् ॥१०१॥ अधन शुद्धेन तदन्तरं तत् पूवपरं याम्यवृतिस्थचन्द्र । अतस्तदाकारतयोदितं य चोध्र्वाधरत्वं नियमान्न तत् सत् ॥१०२॥ यस्सम्भवऽसम्भवलक्षणSiस्त तस्यात्र दोषो न हि तत्परस्य । जानन्ति नो ये गणितं सगलं तेषां हि तन्त्रव्यसनं वृथैव ॥१०३ दृगगलजक्षेत्रविचरदसँ येदम्बरे शानदृशा न दृष्टम् । (९) बि० त०-श्रीभास्कराचार्यप्रतिस्थलस्थित इति । प्रकल्प्य तत् स्यात् परिलेखतस्तैः। अतारिता मूढधियोऽत्र सर्वे ॥ १०४ ॥ अथान्पथा गोलविदां सुखार्थ . मपूर्वीचन्द्रोदयदृश्यकाले । शुभाशुभज्ञानविधौ हिमांशोः शृङ्गोमतिं दृग्वशतः प्रवरिम ॥ १०५ ॥ अकन्दुपातास्रभहनलनं टक्षेपचयं च शशङ्कवाणः । विम्बयदृग्वृत्तगता नतांशा विधोः स्फुटं चान्तरमिन्दुभान्वोः ॥ १०६ ॥ इत्थं विदित्वा प्रथमं ग्रहः हुन्नते: सङ्गणितं विधेयम् । बुदं न यजिष्णुमुतार्यलघु पृथूदकश्रपतिभास्कराचैः॥ १०७ ॥ iत्रभज्य का बणलवं विनिम्न चन्द्रार्कजस्पष्टवियोगभक्ता । लब्धस्य चापं प्रथमः शरान्य दिसंस्थितोऽन्यः शरसंस्कृतस्य ॥ १०८ ॥ दृक्षुपचापस्य लवेखिभज्या गुणा नतांशैर्विहतप्तचापम् । स्फुटायटक्षेपकचापदि स्या देकान्यदिवे तु वियोगयोगात् ॥ १०९ ॥ तयोर्यदाप्तं (१)गगनेन्दुभिस्तव (१) वि० श७-यष्ट्यधिकत्रिंशताविभागास्मयुत इदं तदा षष्टि शविभागामके परिलेख वृत्ते किर्मियुपपन्नमन्यत् स्थीयं स्पष्टमेव ।
