• • सिद्धान्ततवविवेके- २७८ त्रिप्रइनाधिकरः। २७९ अथान्यथाजादियहांशकानां साध्या यथेक्स्या विषुवांशका ये । भनाडिकावृत्तयुतेरजादेगळक्रमानयुताश्चरणैः ॥ २१५ ।। स्वैः स्वैश्च ते स्वोदयकालभागः प्रत्यशकानामह काष्ठक स्थाः । षड्दस्र संख्याकपलदेशे । विलग्नसिद्धय लिखिताः मुखर्थम् ॥ २१६ ॥ अत्रत्रेऽपि छतायनांशस्फुटार्कभुक्तालय भाग संस्थम् । भागादिकं स्वामिमजान्तरनभुक्तफेलिप्ताखरसांशयुक्तम् ।।२१७ पर्नेष्टनाडीयुतमंश पूर्व स्वसनपृष्ठान्तरकं खपइन्नम् । पृष्ठग्रमशान्तरहृत् कलाढ्यः स्वासनपृष्ठध्वेहांशकश्च ॥ २१८ ॥ लग्ने भवेद् सायनकं यदा तत् तदंशपूर्वं खरसानळध्वम् । तद तदूनं प्रविधाय साध्यं तच्छषरूपशकपूर्वकाच ।। २१९ रात्रीष्टकाले तु सपइभस्य छत्रं विद्यामायनसंस्कृतं तत् । उक्तविलग्ननयनप्रकारा- द्विलोमतः स्यात् समपो निजेष्टः ॥२२०॥ षट्संगुणाभिर्नतनाडिकाभि हीनान्विता अर्कजवैषुवांशः । मध्यङ्गतः म१रतऽथ तज्ज्ञाः क्षेत्रांशकः खनिहताः खळग्नम् ॥ २२१ ॥ किं व वेलम्नद्रविः तरकालतः षड्भयुतद्विलग्नात् । लग्नं प्रसाध्यं दशमं भवेत् तद्- व्यक्षोदयैः षड्युतमम्बुळग्नम् ॥ २२२ ॥ लग्नाग्रकशज्यकया खलन नतांशजीवगुणिता विभक्ता । त्रिभज्यय तत्फलचाषभागः खविविभाङ्गान्तरबहुभागाः ॥ २२३ ॥ दृग्दृत्तगाकनतभागर्जावा त्रिभज्यया संगुणिता विभक्ता । लग्नार्कयोरन्तरजीवया त च्चषांशका दृग्गतिचपभागाः ॥ २२४ ॥ दृक्षपचषस्थलवश्च ते स्युः ख।ङ्गच्युतस्ताविह चाग्यरीत्या । खलग्नकस्योन्नतभागजीवा त्रिभज्यया सेगुणिता विभक्ता ॥ २२५ ॥ खवत्रिभङ्गान्तरकटिमव्य स्यादृणगतिश्चपलच अत ये । तेषां च कोट्युद्वशिञ्जिनी स्या दृक्षेपकः खङ्गनतांशादिक्कः ॥ २२६ ॥ (१)त्रिप्रश्नरीत्या चुगतं शृशेषं त्रिभोनलग्नस्य विघाय साध्यः । (१) वि० श०-त्रिप्रश्नरीत्या प्राचीनज्योतिषसिद्धान्तत्रिप्रश्न कथितरीत्या वित्रिभलनस्य नतकालः सrध्य इति भट्ट वस्तुतः प्रतारयतीव । वित्रभलग्नस्य चुगतङशेषावगमे यथाऽऽयासो न तथा टक्षेपानयन इति विंशैर्विचार्यम् । अथ यदि नत कालो शायते तदा स्वस्तिकदूधृवावधि लम्बश': विभिभावृधुवाबाध विधिभयुज्या
