पृष्ठम्:समयमातृका.pdf/३१

४ समयः]

२९

समयमातृका

स पूज्यः पूजितस्तेन श्रद्धयोपनिमन्त्रितः |
माकशाला ययौ द्रष्टुं शिशतान्विताम् ॥ ९९ ॥
तत्रापश्यत्स सर्वोन्नव्यञ्जनादिगणोपरि ।
सित्तयज्ञोपवीताङ्के लम्बमानतनुं शवम् ॥ १०० |
स्ववद्भिस्तस्य गात्रेभ्यः सूक्ष्मशोणितबिन्दुभिः ।
अन सर्वजनादृष्टैः सिच्यमानं ददर्श सः ॥ १०१ ॥
दृष्ट्वा तदतिबीभत्स घृणासंकुचिताशयः ।
संस्ष्टकर्णः से ययौ ततस्तूर्णमलक्षितः ॥ १०२ ॥
अथ संवत्सरे याते पुनरभ्येत्य कौतुकात् ।
सो ऽपश्यन्मासहीनं तत्स्नायुबद्धं कलेवरम् ॥ १०३॥
शिरामुखशर्तस्तस्य शिस्त्रेहकणैश्चितम् ।
स दृष्ट्वा भोज्यमग मज्जगुप्सामीलितेक्षणः ॥ १०४ ॥
वर्षेण पुनरायातः सोऽस्थिशेषरावतैः ।
अन्नव्यञ्जनमद्रासीद्वयाप्तं द्वित्रैर्वसाकणैः ॥ १०५॥
कौतुकाइत्सरे याते सोऽपश्यत्पुनरागतः ।
कपालशेषकलनादश्नोपरि रजश्युतम् ।। १०६ ॥
पडिमोसस्थायातः शुद्धं शवविवर्जितम् ।
रम्यं महानसं दृष्ट्वा पुरोहितसुवाच सः ।। १०७ ॥
अहो गृहपतरस्य महासत्रेण पातकम् ।
क्षीणमल्पेन कालेन लोढ याचककोटिभिः ॥ १०८॥
चमूव पूर्वपुरुषोपार्जितास्य गृहाश्रया ।
ब्रह्महत्या शक्वती सात्र दानात्क्षयं गता ॥ १०९
यैस्तस्य भवने मुक्कं सैस्तत्पाप समाहृतम् ।
मात्र ऐसा मोक्कारमुपसर्पति ॥ ११० ॥
ब्रह्महत्या भवस्थापि या वभूव भयप्रदा
घनेन क्षत्रिता सेक्महोधनमहोवनम् ।। १११ ॥