सामग्री पर जाएँ

पृष्ठम्:श्रीसिद्धहेमचन्द्रब्दानुशासनम्.pdf/७५१

विकिस्रोतः तः
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति

(६११) न सन्धि-डी-य-क्-िद्वि-दीर्घऽसद्धािवस्कुलुकि । ७ । ४ । १११ । सन्धिविधौ डीविधौ यविधौ क्चिविधौ द्वित्वविधौ दीर्घविधौ संयोगस्याऽऽदौ स्कोलॅक ५ (३-१--८८ ) इति स्क्लरची चाऽसन्निधौ स्वरस्याऽऽदेशः स्थानीय न स्यात् । सन्धिः, वियन्ति । डी बिम्वम् । यः, कण्डू तिः । क्वि, द्यूः । द्विः, दध्यत्र । दीर्घःशामंशामम् । असद्विधि, थायष्टिः । अस्तुकीति किम् ? सूक्त, काष्ठत ॥ १११ ॥ लुप्यखुल्लेन । ७ । ४ । ११२ । प्रत्ययस्य लुपि सत्यां लुञ्चभूतपरनिमित्तकं पूर्वं कार्यं न स्यात् , बृत् तं एनञ्च भुक्त्वा । तद्, गर्गाः । जुपी त्युक्ते लुकि स्यादेव, गोमान् । अय्द्युल्लेनदिति किम् ? जरीहीति , निजागीति एनत् पश्य ।। ११२ ।। विशेषणमन्तः । ७ । ४ । ११३ ।। अभेदेनोक्तोऽवयवो विशेषणं विशेषस्य समुदाय स्यान्तः स्यात्। ‘‘अतः स्यमोऽम्’ (१-४-१७ पु० ३७) कुण्डम् । इह न स्यात्, तदा ।। ११३ ।। सप्तम्य आदिः । ७ । ४ । ११४ । सप्तम्यन्तस्य विशेष्यस्य यद् विशेषणं तत् तस्याssदिः स्यात् । "इन् डीस्वरे लु” । (१-४-७९ पृ० ४०) पथः । इह मा भूत् , पथिषु ॥ ११४ ॥