‘६०६) हस्रशब्दानुशासनस्य भत्सैनऽर्थस्य वाक्यस्य स्वरेष्वन्त्यः स्वरः, त्यथन्तस्य पदस्य वाक्यन्तराssकक्षस्य अङ्कन युक्तस्यांश प्लुतो चा स्यात् । अन्न ! सृज ३, अङ्ग ! सृज, इदाने ज्ञास्यसि जालम ! साऽऽकाङ्क्षस्येति किम् ? अन्न ' एच ।९१ ।। क्षिपrsऽर्शः-प्रैषे । ७ । ४ । ९२ ॥ क्षिय अचारप्रैषः। [आशः प्रार्थनाविशेषः । मैथs= सत्कारपूर्विका त्र्यपरणr] एतद्वृत्तेवर्यस्य स्वरेष्वन्त्यः स्वरःत्याद्यन्तस्य वाक्यान्तरऽऽकाङ्क्षस्यांशः श्रुतो व स्यात् । स्वयं ह रथेन याति ३, याति व, उपाध्या ये पदातिं गमयति । सिद्धान्तमध्येषीष्ठाः ३, अध्येषीष्ठr चा, तक्कै च तात !, कटं च कुरु ३, कुरु वा, ग्रामं च गच्छ ।। ९२ ।। चितीवार्थे।७। ४। ९३ । सादृश्यार्थे चिति प्रयुक्ते वाक्यस्य स्वरेष्वन्त्यः स्वरः प्लुतो वा स्यात् । अग्निश्चिद्योत् , भायाद् वा। इवार्थे इति किम् ? कर्णवेष्टकांश्चित्कारय ।। ९३ ॥ । प्रतिश्रवणनिर्ह्यानुयोगे । ७।४। ९४॥ एतद्वृत्तेर्वाक्यस्थ स्वरेष्वन्त्यः स्वरॐ तुतो वा स्यात् । गां ये देहि भोः ! हन्त ते ददामि है, ददामि । अद्य च श्राद्धमित्यात्थ ३, आत्थ वा ॥ ९४ ॥ विचारे पूर्वस्य । ७ । ४ । ९५। बिचारः संशयः । तद्विषये संशयमानस्य यत्पूर्वं तस्य स्वरेष्वन्त्यः स्वरः प्लुतो वा स्यात् । अहिर्द्ध ३ अ हिनें वा रज्जुर्नु ॥ ९५ ॥ । १ अत्राऽऽकारस्यान्त्यस्वरत्वादस्यैव नृतत्वम् , स्वरस्यैव नृतभेदलात् ।
