(५९६) हंशब्दानुशासनस्य 'विन्-मतोर्गुष्ठेयसौ लुपं । ३२ । । ७ । ४ विम्सत्वोरेषु तुए स्यात् । स्रजयति, स्रजिष्ठःस्र यन् , त्वचचयति, त्वचिष्ठःत्वचीयान् ॥ ३२ ॥ अल्प-यूनोः कन् वा । ७ । ४ । ३३ । । अनयोtष्ठेयस्सुषु कन् वा स्यात् । कनयति, कनिष्ठ, कनीयान् । अल्पयति, अल्पिष्ठः, अल्पीयान् । यवयति, यबिष्ठःयवीयान् ॥ ३३ ॥ प्रशस्यस्य श्रः । ७ । ४ । ४ । अस्य ण्यादौ शः स्यात् । श्रयति, श्रेष्ठः, श्रेयान् ॥३४॥ वृद्धस्यं च ज्यः । ७ । ४ । ३५ ।। अस्य प्रशस्यस्य च एयादौ ज्यः स्यात् । ज्ययति, ज्येष्ठः ॥ ३५ ॥ ज्यायान् । ७ । ४ । ३६ । ज्यादेशात् परस्येयसरीत आ निपात्यः । ज्य यान ॥ ३६ ॥ बाढाऽन्तिकयोः सधनेदौ । ७। ४ । ३७ । अनयोण्यादौ यथासङ्ख्यसेतौ स्याताम् । साधयति, लाघिष्ठः, साधीयान् । नेदयति, नेदिष्ठःनेदीयान् ॥३७| प्रियस्थिरस्फिरोरुगुरु-बहुल-तृप्र-दीर्घवृद्धवृन्द रकस्येमनि च प्रा-स्था-स्फा-वर-गरबंहत्रप द्घ-वर्ष-वृन्दम् । ७। ४। ३८ ।। १ - अस् तष-माया-मेधा-स्रजो विन् ” (७-२-४७) सूत्राद विन्, मतुधास्त्यर्थं भवति । तयो , णि-इष्ट-ईयसुप्रत्ययेषु परेषु कुप् स्यात् । नरिव समाचष्टे जयति, अत्र णौ परे विनो लुप् । सूजिक , सूजीयान् इत्यत्र क्रमश इष्ठे ईयसौ च परे विन लाए जात । खचयतीत्यादिषु च मतोर्नुए सम्पन्न ।
