(५९५) किम् १ माडनगरः ॥ २६ ॥ अनुशतिकाऽऽदीनाम् । ७। ४ । २७१ एषां णिति तद्धिते पूर्वोत्तरपदयोः स्वरेष्वादेर्तुलिः स्यात् । आनुशातिकम्, आनुहौडिकम् ।। २७ ॥ । देवतांनामास्वाऽऽदौ।७।४। २८॥ आत्वविषये देवताऽर्थानां पूर्वोत्तरपदयोः स्वरेष्वादे छुद्धिः स्यात् , ञ्णिति तद्धिते। आग्नावैष्णवं सूक्तम् । आत्वादाविति किम् ? ब्रामप्रजापत्यम् ॥ २ ॥ आतो नेन्द्रवरुणस्य । ७ । ४। २९ ।। आदन्तात् पूर्वपदात् परस्येन्द्रस्य वरुणस्य चौत्तरपदस्य स्वरेण्वादेर्मुद्धिनं स्यात् । आग्नेन्द्र सरक्तम् , ऐन्द्रावरुणम् । आत इति किम् १९ आग्निवारुणम् ॥ t २९ ॥ सारवैक्ष्वाकमैत्रेय-भ्रौणहत्य-धैवत्य-हि-- रण्मयम् ७ ४ । ।।३०। एतेऽणाद्यन्ता अलोपादौ निपात्याः सार्धं ज लम् , ऐक्ष्वाकः, मैत्रेयःप्रौणहत्थम् , धैवत्यम् , हिर ण्य ! ३ ९ ॥ वाऽन्तमाऽन्तितमाऽन्तितस्-अन्तियाऽन्ति षत् । ७ । ४। ३१ । एते तमबाद्यन्ताः कृततिकादिको वा निपात्याः । अन्तमः, अन्तिकतमः । अन्तितमःअन्तिकतमः । अन्ति त, अन्तिकतः। अन्तिघःअन्तिक्यः । अन्तिष, अ चिन्तकसद् ! ३१ ।। । , १ एते सर्वेऽन्तिकशब्दस्यैव रूपाणि पृथक्पृथगर्थप्रत्ययेषु भवन्ति ।
