॥ चतुर्थः पादः ॥ वृद्धिः स्वरेष्वादेर्जिणति तद्धिते ।७४१ ।। जिति णिति च तद्धिते परे प्रकृतेः स्वराणां मध्ये आद्यस्वरस्य वृद्धिः स्यात्। दक्षिः, भारीचः । तड़ित इति किम् ? चिकीर्षकः ॥ १ ॥ केकयमित्रयु-प्रलयस्य यादेरिषु च ।७४।२। एषां णिति तद्धिते स्वरेष्वादेः स्वरस्य वृद्धि, यादे श्वशस्येयं स्यात् । कैकेयःमैत्रेयिकया श्लाघते , प्रालेयं हेमम् ।। २ ।। देविका-शिंशपा-दीर्घसत्र-श्रेयसस्तत् शप्तवः । ७ । ४ । ३ । एषां स्वरेष्वादेः स्वरस्य ञ्णिति तडिते वृद्धिप्राप्तवाः स्यात् । दचिकं जलम् , शांशपः स्तम्भः, दार्घसत्रम् , श्रायसं द्वादशाङ्गम् । तस्मसाविति किम् ? सौदेविकः । 'बहीनरस्येत् । ७ । ४ । ४ । अस्य ऊिणति तडिते स्वरेष्वादेः स्वरस्यैः स्यात् । वैहीनरिः ।। ४ ॥ य्वः पदान्तात् प्रागैदौत् । ७। ४।५। णिति तद्धिते इवाबथोवृद्धिप्रासौ तथोरेव स्थाने यौ रवौ पदान्तौ, ताभ्यां प्राक् यथासन्नयमैदौतौ १ “वृद्धि स्वरेष्यादेर्बिणति तद्धिते’ इति साधारणसूत्रविहृिता प्रदिस्वरस्य वृद्धिं वाघिवाऽत्र ऐर्विहित । अपत्याद्यों इश् प्रत्यय ।
पृष्ठम्:श्रीसिद्धहेमचन्द्रब्दानुशासनम्.pdf/७३०
दिखावट