स्वोपज्ञलघुवृत्तिः (५८५) हस्त्यादिवर्जादुपमानात् परस्य वङत्रीहौ पादस्य पाद् स्यात् । संघTEणrत् । अहस्त्यदेरिति किम् ? हस्तिपादः अश्वपाः ॥ १४८ ।। कुम्भपद्यादिः । ७ । ३ । १४९ । एते कृतपदन्ता ङयन्ता एव बहुत्रीहयो निपात्याः । कुम्भपदी, जालपदी ॥ १४९ ।। सु-सङ्ख्यत् । ७ । ३ । १५० । सोः सङ्ख्यायाश्च परस्य पादस्य चङीहौ पात् स्यात्। सुपा , द्धिपान् ।। १५० ।। वयसि दन्तस्य दतृः । ७ । ३ । १५१ । सुपूर्वस्य सङ्ख्यापूर्वस्य च दन्तस्य बहूनीह वयसि गम्ये दतुः स्यात् । सुदन कुमारः, द्विदन यालः । वयसीति किम् ? सुदन्तः ॥ १५१ ॥ स्त्रियां नाम्नि । ७ । ३ । १५२ । बहुत्रीहौ स्त्रियां नाम्नि दन्तस्य दतृः स्यात्अयो । दती । स्त्रियामिति किम् ? बभ्रदन्तः ॥ ११२ ॥ श्याचाऽरोकाद्वा । ७ । ३ । १५३ । आभ्यां परस्य दन्स्प्र यङ्त्रीहौ दनूर्वा स्यात् , नाम्नि। श्यावदन् , श्यावदन्तः । अरोकदन् , अरोकदन्तः ॥१५३॥ वTऽप्रान्त-शुद्ध-शुभ्रवृषवराहाऽहि-मुषिकशिख रात् । ७ । ३ । १५५ ॥ अग्रान्तात् , शुदृढादिभ्यश्च परस्य दन्तस्य यहुदीहौ दतृर्वा स्यात्। कुङ्मलाग्रम् , कुड्मलाग्रदन्तः। शुद्धदन् ,
