छ (९७१) अस्मात् मत्स्यार्धेत स्वार्थेऽण् स्यात्। वैसारिणो मत्स्यः ॥ ५९ ॥ पूगादमुख्यकात् ज्यो द्रिः । ७ । ३ । ६० ।। नानाजातीया अनियतवृत्तयोऽर्थकामप्रधानाः स इघाः पूगाः । तद्द्यात् स्वार्थे यो द्रिः स्यात् । न चेत् पूगार्थं मुख्यार्थकान्तम् । लौहध्वज्यः, लोहध्वजाः । अमुख्यक दिति किम् ? देवदत्तकः पूगः ॥ ६० ।। त्रातादस्त्रियाम् । ७ । ३ । ६१ ।। नानाजातीया अनियतवृत्तयः शरीरायासजीविनः सधै व्राताः । तदर्थादस्त्रियां स्वार्थे ञ्यो द्रि’ स्यात् । कापोतपाक्यःस्त्री तु कपोतप्राका ॥ ६१ ॥ शखजीविसङ्घात् यङ् वा । ७ । ३ । ६२ । एतदर्शात् वर्भ द्वियेइ वा स्pात् । शाबणैः । शबराः , पुलिन्दाः पक्षे, शबरः। सङ्घादिति किम् ? वगुरः ॥ ६२ ॥ वाहीकेष्वब्राह्मणराजन्येभ्यः । ७ । ३ । ६३ । एषु ग्र’ शस्त्रजीविसङ्गो ब्रामणराजन्यवर्जः तद- यत् स्वार्थ द्र्यिह् स्यात्। कौण्डीविश्यः, कुण्डीचिशाः। अत्रामणेत्यादीति किम् ? गौपालिःराजन्यः ।। ६३ ।। वृकत् टेण्यण् न ७ ३ । ६४ ।। वृकात् शस्त्रजीविसङ्घर्थात् स्वार्थे देण्य द्विः स्यात् । वार्केण्यः ।। ६४ ।। १ त्रिकरणात् वह्नवेऽस्त्रिज्ञा प्रत्ययटुप् स्यात् । यथा लोहध्वजा इति ।
