(५६८) हैम शब्दानुशासनस्य द्वितीयात् स्वरादूर्ध्वम् । ७ । ३ । ४१ । अनुकम्पाऽर्थे स्वरादौ प्रत्यये प्रकृतेर्तृितीयात् स्वराः दृ६वें लुक् स्यात् । देवियः ॥ ४१ ॥ सन्ध्यक्षरात् तेन । ७ । ३ । ४२ । अनुकम्पाऽर्थं स्वरादौ प्रत्यये प्रकृतेर्जितीयात् सन्ध्यक्ष- रस्वरादूर्वं तेन सन्ध्यक्षरेण सह लुक् स्यात् । कुथियः, कुहिकः ।। ४२ ।। शेवलाद्यदस्तृतीयात्' । ७ । ३ । ४३ । शेवलादिपूर्वपदस्य त्रुनानोऽनुकम्पार्थं स्बरादौ प्रस्यये तृतीयात् स्वाद्ध्यै तुझ स्यात् । शेवलिय सुषरियः ॥ ४३ ॥ क्वचित् तुर्यात् । ७ । ३ । ४४ । अनुकम्पोम्पन्ने स्वरादौ प्रत्यये यथालक्ष्यं चतुर्थात् स्वरादूर्य लुक् स्यात् । वृहस्पतियः । क्वचिदिति किम् ? उपडः ॥ ४४ ॥ पूर्वपदस्य वा । । ३ । ४५। अनुकम्पाऽर्थं स्वरादौ प्रत्यये पूर्वपदस्य टु वा स्थात् । दत्तियःबियः ।। ४५ ।। ह्रस्वे । ७ । ३ । ४६ । १ आदितो गणनया यस्तृतीय स्वरस्तत परे एकोऽनेके वा वर्णास्तेषा लुङ् स्यात् । अनुकम्पित शेवलदत्त इति शेवलिय इत्यत्र इये प्रत्यये परे तृतीयात् स्वरादूर्धस्थस्य दत्तइत्यस्य सृजत ।
