(५५८) हैमशब्दानुशासनस्य सङ्ख्यौदवयवात् परे ये पादाद्य, तदन्ताद् दाने दडे वीप्सायां च विषयेऽकल् स्यात्, तद्योगे च प्रकृतेर- न्तस्य लुक् । द्विपदिकां दत्ते दण्डिनो भुङ्क्ते वा । एवं द्विशतिकाम् ॥ १५२ ॥ तीयात् दीकण् न विद्य चेत् ।७। २ । १५३ । तीयान्तादविद्यार्थीत् स्वार्थे दीकण् वा स्यात् । द्वितीयम् , द्वैतीयीकम् । चिया तु द्वितीया ॥ १५३ ॥ निष्फले तिलात् पिञ्ज-पेज । ७ । २। १५४ । निष्फलार्थात् तिलादेशौ स्याताम् । तिलपिञ्ज, तिलपेज ।। ११४ ।। प्रायोऽतोर्दूयसत्र । ७ । २ । १५५ । अन्वन्तात् स्वार्थे एतौ स्याताम् , यथाय्क्ष्यस् । यावस्थसम् न यावन्मात्रम् १५१ ॥ वर्णाऽव्ययात् स्वरूपे कारः । ७ । २ । १५६ । एभ्यः स्वरूपाथेभ्य कार वा स्यात् । अकारः ॐकार । स्वरूप इति किम् ? अ-विष्णुः ॥ १५६ ।। र एफः । ७ । २ । १५७ ॥ व स्यात् । रेफः । प्रायोऽधिकाराद् रकारः ।१५७t नम-रूप-भागाद् धेयः । ७ २ । १५८ । एभ्यः स्वार्थे धेयो वा स्यात्। नामधेयम् , रूपधेयम् भागधेयम् ॥ १५८ ॥ मर्ताऽऽदिभ्यो यः । ७ । २ । १५९ । एभ्यो यः स्यात् । मयैःहयैः ॥ १६९ ।।
