(५५२) द्मशब्दानुशासनस्य दिगाद्यर्थादस्मात् लिङयन्तादा, आहिश्च वा स्यात्। उतरा, उत्तरहि, उत्तरतःउत्तराद् रस्थं वासो वा ।।१२१॥ अदूरे एनः । ७ । २ । १२२। दिशब्दाददूरदिगद्यर्थान् सिडयन्तादेनः स्यात् । पूर्वेणास्य रम्यं वसति ब ।। १२२ कुबद्धः । ७ । २ । १२३ । अञ्चत्यन्ताद- दिक्षुशब्द्द् दिादिषुत्तेः सिञ्छसि ङ्यन्ताद् विहितो यो धा, एनो वा, तस्य टुप् स्यात् । प्रग्रम्यमाणतो वसो वा ॥ १२३ ॥ घइचोऽपरस्य दिक्पूर्वस्य 'चाऽऽतं । ७ । २ । १२४। अपरस्य केवलस्य, दिगर्थपूर्वपदस्य चाति परे पश्चः स्यात् पश्चात् ५ क्षिणपश्चात् रम्यमागतो वासो ॥ वोत्तरपदेऽधै । ७ | २।१२५। अपरस्य केवलस्य, दिपूर्वस्य च अर्द्ध उत्तरपदे पदचो वा स्यात् । पश्चार्धम् , अपरार्धम् । दक्षिणपश्चाद्धेः दक्षिणापराद्धेः ।। १२५ ।। कृ-वस्तिभ्यां कर्म-कर्तृभ्यां'प्रगतत्तत्त्वे च्विः । ७ । २ । १२६ । कर्मार्थात् कृशा योगे, कर्घौंच भ्वस्तियोगे प्राग भूततद्भावे गम्ये चिधः स्यात् । शुक्लीकरोति पटं, शुक्ली भवति, शुक्लीस्थात् पटः । प्रागिति किम् ? अशुक्लं शुक्लं करोत्येकदा । १२६ ॥ १ ‘‘अधरापरात् चात्” सुश्राद् आत् तस्मिन् परे। अपरा दिक्षु पश्चात्, द्वितीय तु दिपूर्वस्थोदाहरणम् । २ प्रश्न पूर्वम्, अतत्तत्-अतस्य तत्-तद्भावे, अभूततद्भावे गम्न्ये इति भाव ।
