(५४०) हैमशब्दानुशासनस्य आभ्यां मत्वर्थे इरो वा स्यात् । मेधिरः, मेधावान मेधावी । रथिरःरथिक’, रथी ॥ ४१ ।। कृष-हृदयदाः । ७ । २ । ४२ । आभ्यां मत्वर्थे वाऽऽहुः स्यात् । कृपाङ्कःकृपावान् । हृदयाह्नःद्थी : ४२ ।। केशट्टः । ७। २ । ४३ । मत्वर्थे वो वा स्यात् । केशवःकेशवान् , केशी ॥ मण्यादिभ्यः । ७ । २ । ४४ ॥ एभ्यो मत्वर्थे वः स्यात् । मणिव, मणिमान् , हिरण्यवः, हिरण्यवान् ।। ४४ ।। हीनात् स्वादः ७ । २ । ४५ ।। हीनत्वोषाः स्वाङ्गधृत् मत्वर्थे अः स्यात् । कर्णाः । हीनादिति किम् ? कर्णवान् ।। ४१ ।। अभ्राऽऽदिभ्यः । ७ । २ । ४६ ।। एभ्यो मत्वर्थे अः स्यात् । अत्रं नभःअर्शसो मैत्रः।। अस्-तपस् माया-मेधा-स्त्रजो विन् ॥७२१७॥ असन्तात् तपसादेश्च मत्वर्थे विन् स्यात् । यशस्वी, यशस्वान् , तपस्वी, मायावी, मायावान् । मेधावी , स्त्रग्वी । आमयाद् दीर्घश्च ७ । २ । ४८ ।। अस्मात् मत्वर्थे बिन् स्यात्, दीर्घश्वास्य। आमयावी, ।। ४८ ।। १ असन्तनेन विनि सिद्धेऽपि ज्योत्स्नादिभ्योऽण् प्रप्नोतु इत्यर्थ तपस पृथग्रहणं कृतम् , तेनाणि परे लापस इत्यपि स्यात् ।
