(५३५) , अतोऽनेकस्वरात् । । २६ । , अन्तानेकस्वरांत् मत्वर्थे इकेनौ स्याताम् । दण्डिकः दंडी, दण्डवन् , छत्रिक, छत्री, छन्नवान् । अनेकस्वरा दिति किम्? स्वचान् ॥ ६ ॥ आशिरसोऽशीर्षश्च । ७ । २ । ७ । अस्मात् मत्वर्थे इकेनौ स्याताम् , मातुश्च , तद्योगे चास्याशीर्षः । अशीर्षिक, अशीष, अशीर्षवान् ॥ ७ ॥ अर्थाऽर्थाऽन्ताद् भावात् । ७ । २ । ८ । अर्थादर्थान्ताच भावशूद्देव मत्वर्थे इकेनाचेव स्या- ताम् । अर्थिक, अर्थ, प्रत्यर्थिक, प्रत्यर्थ । मतुर्न स्यात् ? भावादिति किम् ? धनधृत् मतुरेव, अर्थवान्॥ ८ ॥ त्रीह्यर्थ-तुन्दऽऽदेलिश्च ।७। २१९।। । आभ्यां मत्वर्थे इल इकेनौ च स्युः। शालिलः , शालिकः, शाली, शलिमान्, तुन्दिलःतुन्दिकःतुन्दी, तुन्दिवान् , उदरिलः, उदरिकःउदरी, उदरवान्।। स्वङ्गाद् विवृद्धत् ते । ७ । २ । १० ।। अस्मात् मत्वर्थे इलेकेमाः स्युः । कर्णिल, कविंक, कर्णी, कर्णवान् ॥ १० ॥ वृन्दड्रकः ७ । २ । ११ । • भावार्थप्रत्ययान्तादथशब्दात् . तदन्ताच शब्दात् इंक-हैन स्त , ने मतु । अथैनमर्य इति भावप्रत्ययान्तोऽर्थशब्द (ततोऽथोंऽस्यास्ति सोऽथ उपयाचनावान् इत्यर्थे । प्रत्यर्थ इत्यर्थान्तस्योदाहरणम् । धनादिवचन र अर्थशब्दात नेतो त , निम्तु मनुरेव स्यात् , अर्थवान् दैति । मत्वन्ता पुनर्न मतुर्भवति । उक्तं च पिंका औषिको नैष्ट सरूप प्रत्यय कचित. समानवृतो मत्वर्थात् मत्वथींयोऽपि • नेष्यते ॥ २ विद्युत्सहत । ते पृचोक्ता इल--इन-मतव अन्यया ।
