(१३ १) स्वोपज्ञलघुवृत्तिः अस्माद् उयन्तात् सक्ते आयूनेऽर्थे इकण् स्यात् । औदरिक, उद्रकोऽन्यः।। १८१ ।। अंशं हारिणि । ७ । १ । १८२ ।। अंशादमन्तात् हारिण्यर्थे कः स्यात् । अंशको दायाः । १८२ ।। तन्त्राद् अचिरोद्धृते । ७ । १ । १८३ । तन्त्रात् पञ्चम्यन्ताद् अचिरोद्धृतेऽथ कः स्यात् । तन्त्रक प8 ।। १८३ ॥ ब्राह्मणात् नाम्नि ७ । १ । १८४ । अस्मात् उस्यंन्तादधिरोतेऽर्थे कः स्यात् , नास्ति । ब्राह्मणको नम देशः ॥ १४४॥ उष्णात् । ७ । १ । १८५ ।। उक्षणात् डस्यन्तादचिरादृतेऽर्थे कः स्यात्, नास्ति । उष्णिका घागः ॥ १४५ ।। शीताच्च कारिणि । ७ । १ । १८६ । शीतोष्णाभ्यामर्षादमन्ताभ्यां कारिपयर्थे कः स्यात्, नाम्नि । शीतकोऽलसःउष्णको दक्षः ॥ । १८६ ॥ अरारूढे । ७ । १ । १८७ । अरारूढ़ार्थाय स्वार्थे कः स्यात् । अधिको द्रोणः खार्याः , अधिका खारी द्रोणेन ॥ १८७ ॥ अनोः कसितरि । ७ । १ । १८८ ॥ अनोः कः स्यात् , तदन्तश्चेत् कमितरि । अनुकैः । १ अनुकामयतेऽनुकं । एवमुत्तरसूत्र अभिकामयतेऽभीक इंतिचिंगह । दीर्घकारश्च ।
