अह्नम् ॥ अथ सप्तमाध्यायस्य प्रथमः पादः । यः । ७ । १ । १ । यदित ऊर्धसनुक्रमिष्यामस्तत्र ईथेषु य इत्य धिकृतं ज्ञेयम् ॥ १ ॥ वहति रथ-युग-प्रासङ्गात् ।७।१।२। तमिति वर्तते । एभ्यो द्वितीयान्तेभ्यो वहत्यथै यः स्यात् । द्विरथ्य' युग्यः प्रसन्नो वत्सदमनस्कन्धकाष्ठम् । प्रसङ्गयः ।। २ ।। धुरो यैयण् । ७ । १ । ३ । धुरो द्वितीयान्ताद् वहत्यथं एतौ स्याताम् । धुर्यं, धौरेयः ३ ॥ ॥ वमाऽऽद्यादेरीनः। ७ । १ । ४ । वामादिपूर्वो धुरन्तामन्ताद् वहत्यथै ईनः स्यात् वामधुरीणः, सर्वधुरीणः ।। ४ ।। अथैकाऽऽदेः । ७ । १ । ५ । एक पूर्वाद् धुरन्तामन्ताद् वहत्यथै अ झीनश्च स्यात् । एकधुरः, एकधुरीणः ।। ५ ।। हल-सीरा इकणे।७।१। ६ । आभ्यां तं वहुत्यर्थे इकण् स्यात् । हालिक, सैरिकः ॥ १ ‘‘ ईय " ( ७-१-१८ ) इति सूत्रेण ईय प्रत्यय , तस्मात् ईयात् पूर्वमपवाद परित्यज्य याधिकारो वर्तते । ३ वामा वास,दूध त समासान्तात्वादापि वामथुरा, ता वहतीति सामीण केवलदपीति कश्चित् , धुरीण । एवमेधु-हालिऊशाकटादिष्वपि पद्धति t ।
