(४९०) ( । हॅमशब्दानुशासनस्य । कालार्थात् दन्तात् निर्गुत्तेऽ इकण् प्रत् । आह्नि कम् ।। १०१ ॥ तं भावि-भूते । ६ । ४ । १०६ ।। तमिति द्वितीयान्तात् कालार्थाद् भाविनि भूते चथं इकण् स्यात् । मासिक उत्सवः ।। १०३ ।। तस्मै श्रुताऽधीष्टं च । ६ । ४ । १०७ । तस्मै इति चतुन्ताव कालार्थाद् धृतेऽधीष्टे चौं इकण् स्यात् । मासिकः कर्मकरः, उपाध्यायो वा ।। षण्मासादवयसि ण्येकौ । ६ । ४ । १०८ । अस्मात् कालार्थात् तेन निघूत्ते, तं भाविनि भूते, तस्मै श्रुताऽधीष्टे चेतिविषये ज्य इकश्च स्यात् । अवयसि गम्यमाने । षाण्मास्यःषण्मासिकः ।। १०८ ।। समाया ईनः । ६ । ४ । १०९ ।। अस्मात् तेन निर्दूत्ते इत्यादिंपैश्चकविषये ईनः स्यात् । समीनः ।। १०९ ।। रात्र्यहः-संवत्सराच्च द्विगोर्वा । ६ । ४ । ११० । रात्र्याद्यन्तात् समान्ताच्च द्विगोस्तेन निघूत्त इत्यादि पञ्चकविषये ईनो वा स्यात् । द्विरात्रीणः, हैरात्रिक द्वयहीनःद्वयह्निकः । द्विसंवत्सरीणःद्विसांवत्स रिकः । द्विसमीनः, मैसमिकः ॥ ११० ॥ वर्षादश्च वा । ६ । ४ । १११ । १ अन्न तेन, कालादित्यनयोस्तुवृत्ति | अहा मिीक्षमाक्षिकम् , एव सासिकादि । २ निर्धेत भाविंभूत घृत-अर्धठेतिपयविषयेषु। समया निवृत्त , मा भूतो भावी वा, समायै धृतोऽधीष्टो वा मर्मन । एव द्विरात्रीण-द्विसवत्सरीण हेसमिंदिष्वपि ।
