॥ चतुर्थः पादः ॥ इकण् । ६ । ४ । १ । आ पादान्ताद् यनुक्त स्यात् तत्रायमधिकृतो ज्ञेय । तेन जितजय-दीव्य-वनरसु । ६। ४ । २ । तेनेति टाऽन्तादेष्वर्थेष्विक स्यात् । आक्षिकम् , आक्षिकःआश्रिकः ।। २ ।। संस्कृते । ६ । ४ । ३ । टाऽन्तात् सस्कृते इकण् स्यात्। दाक्षिकम्, वैञ्चिकम् ।। ३ ।। कुलत्थ-कोपन्यदि । ६ । ४ । ४ । कुलत्थान् कोपान्त्याञ्च तेन संस्कृतेऽण् स्यात् । कौलस्थम् , तैत्तिडीकम्in ४ ॥ । संसृष्टे । ६ । ४ । ५। दाऽन्तात् संसृष्टेऽर्थे इकटं स्यात् । दाधिकम् ॥ ५॥ लवणादः । ६ । ४ । ६ । अस्मात् तेन सदृष्टेऽर्थे अः स्यात् । लवणः सूपः (६ । चूण-मु द्वाभ्यामिनणौ । ६ । ४ । ७ । आभ्यां तेन संसृष्टं यथासङ्ख्यमिन् -अणौ स्याताम् । । चूर्णिमनोऽपूपाः , भौगी यवागूः ॥ ७ ॥ ध्यजनेभ्य उपसिक्ते । ६ । ४ । । १ अस्य चतुर्थपदस्य dि यावद् , अपवाद परित्यज्यायभिपण् प्रत्यय यत । २ अर्हर्जितमाक्षिकम् । अथ यति दीव्यति या आक्षिरु । अयाय यदर्भ खनति आभ्रि ।
