(४५६) हैमशब्दानुशासनस्य अस्माच्छेषेऽर्थेऽण् वा स्यात्, तद्योगे च तो वा लुक । ५ हैमनम् , हैमन्तम् , हैमन्तिकम् ॥ ९१ ॥ श्रीवृष एण्यः । ६ । ३ । ९२ ।। अस्मात् शेषेऽर्थे एण्यः स्यात् । प्रावृषेण्य’ ।। ९२ ॥ स्थामाऽजिनान्तात् क्षुप । ६ । ३ । ९३ । स्थामान्ताजिनान्ताच्च परस्य शैषिकस्य टुप् स्यात् । अश्वत्थामा, सिंहाजिनः ।। ९३ ।। तत्र कृतलब्धक्रीतसम्भूते । ६ । ३ । ९४ ।। तत्रेति सप्तम्यान्तादेष्वर्थेषु यथायोगमणद्य एयणा यश्च स्युः । स्त्रौघ्नःऔत्सःआया , नादेयः, राष्ट्रियः ॥ कुशले । ६ । ३ । ९५। सप्तम्यन्तात् कुशलेऽर्थे यथाविहितमण्-एयणादयः स्युः । माथुरःनायः ९५ ॥ पथोऽकः । ६ । ३ । ९६ ।। सप्तम्यन्तात् पथः कुशलेऽकः स्यात् । पथकः ॥ ९६ ॥ कोऽश्मदेः । ६ । ३ । ९७ ।। अस्मात् सप्तम्यन्ताव कुशले कः स्यात् । अश्मक , अशनिकः ॥ ९७ ॥ जाते । ६ । ३ । ९८ । सप्तम्यन्तात् जातेऽर्थे यथविहितमणेयणादयः स्युः। माथुरःऔत्स , बाह्यःनादेयी', राष्ट्रियः ॥ ९८ ॥ प्रवृष इकः । ६ । ३ । ९९ ।। • १ ‘अ स्थाम्नः' (६-१-२२) इति प्रजितयेऽर्थे कृतस्य अस्य छे जात । ‘
