(४९२) हैमशब्दानुशासनस्य पर्वताद् देशार्थं वचनं ईयो वा स्यात् । पर्वतीयानि, पापातानि फलानि ।। ६१ ॥ पर्ण-कृकणा भारद्वाजात् । ६ । ३। ६२ ।। आभ्यां भारद्वाजदेशार्थाभ्यां शेषे ईयः स्यात् । पणीयम, कूकर्णयः ॥ ६२ } गहऽऽदिभ्यः । ६ । ३ । ६३ ।। एभ्यो यथासम्भवं देशार्थेभ्यः शेषे भैयः स्यात् । भहीधःअन्तस्थीयः ।। ६३ ।। पृथिवीमध्यात् मध्यमश्चास्य' (६ । ३ । ६४।। अस्मात् देशार्थाच्छेदे ईयः स्यात्, प्रकृतेश्च मध्यमा देशः । मध्यमीयः ॥ ६४ ॥ निवासात् चरणेऽण् । ६ । ३ । ६५ ।। पृथिवीमध्यात् निवासदेशार्थं चरणे निवस्तरि शेषेः ऽर्थेऽण् स्यात् , मध्यमश्चास्य । माध्यमाश्चरणाः ॥६९॥ वेणुकाऽऽदिभ्य ईयण । ६ । ३ । ६६ । एभ्यो यथायोगं देशार्थेभ्यः शेषेऽर्थे ईयण् स्यात् । वैद्यकीयःबत्रकीथः ।। ६६ ॥ व युष्मदस्मदोऽश्रुईनको युष्माकाऽस्माकं चास्य, एकत्वे तु तबक-ममकम् । ६ । ३ । ६७ ॥ आभ्यां शेषेऽर्थेऽब्रु-ईनौ वा स्याताम् , तद्योगे च यथासङ्ख्यं युष्माकास्माकौ, एकार्थयोस् तवकममकौ। यौष्माकी, यौष्माकीणः , आस्माकी, आमाकीनः । युष्मदीयःअस्मदीयः। ताघक, तावकीमः , मामक, मामकीनः। त्वदीयःमीथः ॥ ६७ ॥ १ पृथिवीमध्यशब्दस्य सध्यम इत्यादेशः, ईयनेन विधीयेते ।
