स्वोपज्ञलघुवृत्तिः (४४७) मद्रान्ताद् दिक्पूर्वपदात् शेषेऽर्थेऽच् स्यात्। पौर्यमी॥ उदग्यामाद् यकृल्लोम्नः । ६। ३ । २५। उदग्रामवाचिनो यकृल्लोमन्शब्दाच्छेषेऽर्थेऽन् स्यात् । याकृल्लोमः । उद्ग्ग्रामादिति किम् ? अन्यस्मा दण्, याकृल्लोमन ।। २५ ।। - गोष्ठी-तैकी-नैकेतीगोमती-शूरसेनवाहीकरोम क-पटच्चरात् । ६ । ३ । २६ ।। एभ्यः शेषेऽर्थेऽच् स्यात्। गौष्ठ, , नैकेतः,
- तक
गौमतः, शौरसेनःवाहीकःरौमकःपाटचरः ।२६।। शकलादेर्यज्ञः । ६ । ३ । २७ अस्माद् यमन्तात् शेषेऽर्थेऽङ् स्यात् । शाकलाः कः ।। २७ }} वृद्धंअः । ६ । ३ । २८ । बूढेऽन्तात् शेषेऽर्थेऽच् स्यात्। दाक्षाः। वृद्धेति । किम् १ सौतङ्गमीग्रः ।। २८ ।। न द्विस्वरात् प्राग्-भरतात् । ६ । ३ । २९ । प्रगोत्रार्थाद् भरतगोत्रार्थाच्च विस्वर घुमन्तादन न स्यात् । चैकोयाःकाशीयाः । द्विस्वरादिति किम् ? पानगरः ।। २९ ।। भवतोरिकणीयसौ । ६ । ३ । ३० ।। भवच्छनत् शेषेऽर्थे कईयसौ स्याताम् । भावत्कम्, भवदीयम् ॥ ३० ॥ १ शुद्ध ईश्श्रत्ययान्तात् अत्र स्यात् । २ भवतुशब्दात् । उपराऽनुबन्धः। भवत इई भावकभवदीयम् । एवं पर-वनराज तदादिभ्योऽपि अक्रीयादय इदमावर्थेषु यथाप्राप्त प्रत्ययाः स्यु ।