(४०९) शिवादेरपत्येऽण् स्यात्। शैव, प्रौष्ठः ॥ ६० ॥ ऋषि-वृष्ण्यन्धक-कुरुभ्यः । ६ । १ । ६१ । ऋष्यादिवाचिभ्योऽपत्येऽणं स्यात् । वाशिष्ठ, वसु- देवः, श्वाफल्कः, नाकुलः ॥ ६१ ॥ कन्यात्रिवेण्याः कनीनत्रिवणं च । ६ । १ । ६२ । आभ्यामपत्येऽण् स्याद् यथासङ्ख्यं कनीनत्रिवणौ चाऽऽदेशौ । कानीनःत्रैवणः ॥ ६२ ॥ शुङ्गाभ्यां भारद्वाजे । ६ । १ । ६३ ।। पुंस्त्रीशब्दाभ्यां भारबॉीप्रत्येऽण्। स्पातभर भारद्वाजः ॥ ६३ ॥ विकर्ण-च्छगल वरस्याऽऽत्रेये । ६ । १ । ६४ ॥ आभ्यां यथासङ्ख्यं वात्स्ये आत्रेये चापत्येऽण् स्यात् । वैकणी वात्स्यःछागल आत्रेयः ॥ ६४ ॥ णश्च विश्रवसो विश्लुछ च वा । ६ । १ । ६५। विश्रवसोऽपत्येऽण् स्यात्, तद्योगे च णः, णयोगे च विशो रुक्च वा । वैश्रवणः, रावणः ।। ६५ ।। सङ्ख्यान्संन्भद्रत् मातुर्मातुर् च । ६ । १ । ६६ । । संख्यऽर्थात् सम्भद्राभ्यां च परो यो माता, तदन्ताद पत्येऽण् स्यात्, मातुश्च मातु । बमातुर, सांमातुरः भाद्रमातुरः ॥ ६६ ॥ अदोनंदीमानुषीनाम्नः । ६ । १ । ६७ । १ वासुदेव इति धृष्णे , वाफल्क-नाकुलौ बान्धक -कुरुगेत्रयोरुदाहरणे स्त । द्वयोर्मात्रोरपत्य पुमान् द्वैमातुरः । एत्र सम्यमातू , भद्रमातुरपत्यमिति । अणि परे शुद्धि, णित्वात् । एवं सर्वत्र तद्धिते ‘धृदि स्खरेचादेर्णिति तद्धितै५ (७-४-१) इति सूत्रेण बिति णिति प्रत्यये परे वृद्.ि कार्या ।
