(४०४) हमशब्दानुशासनस्य अपत्यादन्यस्मिन् प्राग्जितीयेऽर्थे भूतस्य द्विगोः परस्य यदेः स्वरादेश्च प्रत्ययस्य लुप् स्यात्न तु द्विः। विरथः, पञ्चकपालः । अनपत्य इति किम् ? द्वैमातुरः । अबिरिति किम्? पाश्चकपालम् ।। २४ ।। प्राग्र वतः स्त्रीस्रो-पुंसात् नञ्स्नञ्च् । ६ । १ । २५। वतोऽर्वागर्थेष्वनियणपादे धभ्यां यथासङ्ख्यं नय्य् ' स्नच् च स्यात् । स्त्रैणःपौंस्नः। प्रागवत इति किम्? स्त्रीवत् ॥ २५ ॥ त्वे वा । ६ । १ । २६ ।। स्त्रीपुंसाभ्य त्वेविषये (१) यथास इख्यं नवून वा स्याताम् । स्त्रैणम् , स्त्रीत्वम् । पौस्नम्, पुंस्त्वम् ॥ २६ ॥ गोः स्वरे यः । ६ । १ । २७ । गोः स्वरादितद्धितमासौ यः स्यात् । गव्यम् । स्वर इति किम् ? गोमयम् ।। २७ ।। ङसोऽपत्ये । ६ । १ । २८ ।। षष्ठ्यन्तादपत्येऽर्थे यथाविहितमणादयः स्युः। औप गघःदैत्यः ॥ २८ ॥ आयात् ि। ६ । १ । २९ ।। अपत्ये यस्तडितः स परमप्रकृतेरेव स्यात् । उपगोर पत्यमौपगवः, तस्याप्यौपगविः, औपगवेरयौपगवः ।२९। वृद्धा यूनि । ६ । १ । ३० ।। यूनि यः प्रत्ययः वृद्ध अपत्ये स आद् वृद्धाद् यो प्रत्ययस्तदन्तत् स्यात् । गार्यस्यापत्यं युव गाग्र्यायणः ।। अत इञ् । ६ । १ । ३१ } । ॥
