( ३८२) शब्दानुशासनस्य "ससम्युतऽप्योवढे” (१-४-२१) इत्यत्र यभृतशब्द संकीर्तनं ततः प्राक् सप्तम्यर्थे क्रियातिपत्तौ भूतार्थाद्धातोर्वा क्रियाऽतिपत्तिः स्यात् । कथं नाम संयतः सन्ननागाढे तत्रभवान् आधायकृतमसेविष्यत, धिग् गर्हामहे । पहे, कथं सेवेत ? कथं सेवते ? धिग् गर्हामहे । उतात् प्रागिति किम् ? कालो यद्भोक्ष्यत भवान् ॥ ११ ॥ क्षेपेऽपि-जात्वोर्वर्तमाना । ५ । ४ । १२ । क्षेपे गम्येऽपिजात्वोरुपपदयोर्धातोर्वर्तमाना स्यात् । अपि तत्रभवान् जन्तून् हिनस्ति ?, जातु तत्रभवान् धू तानि हिनस्ति ?, धिं गद्दीमहे ॥ १२ ॥ कथमि सप्तमी च वा । ५ । ४ । १३ ।। कथं शब्दे उपपदे क्षेपे गम्ये धातोः सप्तमो वर्तमाना च चा स्यात् । कथं नाम तत्र भवान् मांसं भक्षयेत्, भक्ष यति वा ?, गद्दीमहे अन्याय्यमेतत् । पक्षेअवभक्षत्, अभक्षयत् , भक्षयाञ्चकार, भक्षयित, भक्षयिष्यति । अत्र सप्तमी निमित्तमस्तीति भूते क्रियातिपतने वा क्रियाऽतिपत्तिः कथं नाम तत्रभवान् मांसमभक्षयिष्य पक्षे, यथाप्राप्तम् । भविष्यति तु क्रियातिपतने नित्यमेव सr । कथं नाम तत्रभवान् भसमभक्षयिष्यत् ? ॥ १३ ॥ किंवृत्ते सप्तमी-विष्यन्त्यौ । ५ । ४ । १४ ।। किंभृते उपपदे क्षेपे गम्ये धातोः सप्तमीभविष्यन्त्यौ स्यातम् । किं तत्रभवानन्नृतं ब्रूयाद्, वक्ष्यति वा ?, को ३ १ अत्रभव-तत्रभवच्छब्दों पूज्यवाचक स्त । भवच्छब्दवदनयों- पवधि , अन्यस्मिन् नैक तिवादिप्रत्यग्रत्रया च भवति । अपि प्रश्नेऽत्र ।
