(३७९) ॥ चतुर्थः पादः ॥ सत्सामीप्ये सद्वत् वा। ५ । ४ । १ । समीपमेव सामीप्यम्। वर्तमानस्य सामीप्ये भूते भविः ष्यति चार्थे वर्धमानाद्धातोर्दीर्घमाना इव प्रत्यया वा स्युः। कदा चैत्र 1 आगतोऽसि ? अयमागच्छामि, आगच्छन्त मेव मां विद्धि । पक्षे, अयमागमम् ,एषोऽस्म्यागतःकदा चैत्र । गमिष्यसि ? एष गच्छामि, गच्छन्तमेव मां विद्धि। पक्षे, एष गमिष्यामि, गन्ताऽस्मि, गमिष्यन्तमेव मां विद्धि ॥ १ ॥ भूतवत् चाऽऽशंस्ये वा । ५ । ४ । २ । । अनागतस्यार्थस्य प्राप्तुमिच्छा आशंसा , तद्विषय आशंस्यः । तद्युद्धातोभूतवत् सबच प्रत्यया वा स्युः। उपाध्यायश्चेदागमत् एते तर्कमध्यगीष्महे, उपाध्याय- भेदागच्छति, एते तर्कमधीमहे । पक्षेउपाध्याय श्चेदागमिष्यन्ति,आगन्ता वा,एते तर्कमध्येष्यामहे, अध्ये तास्महे वा । आशंस्य इति किम् ? उपाध्याय आगमि प्यति, तर्कमध्येष्यते मैत्रः ॥ २ ॥ क्षिप्राऽऽशंसऽर्थयोर्भविष्यन्ती-सप्त म्यौ । ५ । ४ । ३ । क्षिप्रथssशंसार्थयोरुपपदयोराशंस्यार्थाद् धातोर्य थासरख्यं भविष्यन्नीससम्यौ स्याताम् । उपाध्यायश्चे- दागच्छति, आगमत्, आगमिष्यति , आगन्ता क्षिप्रमाशु एते सिद्धान्तभध्येष्यामहे,उपाध्यायचेद्गन्छति,आगमत् , आगमिष्यति, आगन्ता वा आशंसे संभावये युक्तोs• धीयीय । ३ ।।
