( ३७८) हैमशब्दानुशासनस्य दुईवीषतः कृच्छाऽकृच्छद्युत् खलु ५३ । । । ।१३९ कृच्छ्वृत्तेद्वैरोऽर्थात् , अकृच्छवृत्तिभ्यां च स्वीषद्थां पराद्धातोः खञ् स्यात् । दुशयम् , दुष्कर, सुशयम् , सुकरःईषच्छयम्, ईषत्करः। कृच्छार्थे इति किम् १ ॐषल्लभ्यं धनम् ।। १३९ ।। च्व्यर्थे कर्मेष्याद् भू-कृगः । ५। ३ । १४० । कृच्छाकृच्छार्थेभ्यो दुःस्वीषद्भ्यः पराभ्यां च्व्यर्थवृत्ति- कर्तृकर्मवाचिभ्यां यथासङ्ख्यं भूलुग्भ्यां परः खलु स्यात् । दुराढघंभवम्, . स्वाढ्यंभवम् , ईषदाढ्यंभवं भवता, दुराढ्यंकरस्वाढयंकरः , ईषदाढ्यंकरश्चैत्रस्त्वया। च्व्यर्थे इति किम् ? दुराढ्येन भूयते ॥ १४० ।। शास्-युधि-दृशि-धृषि-मृघातोऽनः।५। ३ । १४१ ।। छुट्टाछुट्टार्थदुःस्वीषत्पूर्वेभ्य एभ्यःआन्ताच धातोरभः स्थात् । दुःशासनःसुशासन, ईषच्छासन , एवं इयाँ. धनः, सुयोधनः, ईषद्योधनः, दुर्दर्शनःदुर्धर्षणःदुर्भर्पण, छुरुत्थानम् ॥ १४१ ॥ इत्याचार्यहेमचन्द्रबिराचितायां सिद्धहेमचन्द्राभि धानस्वोपज्ञशब्दानुशासनलघ्वृत्तौ पञ्चमस्या- ध्यायस्य तृतीयः पाद समासः । १ । ३ ।।
