॥ द्वितीयः पादः ॥ श्रुन्सद-वस्भ्यः परोक्षा व' । ५१ २ । १ । एभ्यो भूतार्थभ्यः परो वा स्यात् । उपशुझाव उपससादअगुवास । पक्षे, उपाऔौषीत्, उपाशृणोत्, उपासदत् , उपासीत् । अन्ववात्सीत्, अन्ववसत्।१॥ तत्र क्वसु-कानौ तद्वत् । ५ । २ । २ । परोक्षामात्रविषये धातोः परौ क्वसुकानौ स्यातां, तौ च परोक्षेव । शुश्रुवान् , सेदिवन्न, ऊषिवान्, पेचि चान् , पेचानः ॥ २ ॥ वा ईयिवत्-अमावत्-अनूचानम् ।५। २ । ३ । एते भूतेऽर्थे कसुकानान्ताः कर्तरि वा निपात्यन्ते । समीयिवान् , अनाश्वान, अनूचानः । पक्षे, अगात्, उपैव, उपेयाय, नाणीव , नाश्नात्नाश, अन्ववोचत्, अन्य वर् , अन्वब्रवीत् , अनूवच ।। ३ ।। * अधतनी । ५ । २ । ४ । भूताओ धातोरद्यतनी स्यात् । अकार्षीत् ॥ ४ ॥ विशेषाऽविवक्षा-ठयामिश्रे । ५। २ । ५ । अनद्यतनादिविशेषाऽविवक्षायां व्यामिश्रणे च सति भूतार्थाद् धातोरथतनी स्यात् । रामो वनमगमत्र । अग्र यो वाऽनुक्ष्महि ॥ १ ॥ रात्रौ वसोऽन्यथामऽस्वनयेद्य । ५ । २ । ६ । १ धावचनात् पक्षे ययास्त्रकमद्यतनी स्तनी च भवतीत्याचार्य में पले क्षाऽद्यतनवर्तमानादीना णावादय इत्यय तृतीयाध्यायतृतीयापदं द्रष्टव्या
