( ३३० ) हैमशब्दानुशासनस्य सङ्ख्याऽहर्दिवाविभानिशा-प्रभा-भास्- चत्र-कर्ता- आदि-अन्ताऽनन्त-कार-बाहुअरुष्धनु-नान्दी लिपिलिचि-वलि-भक्ति-क्षेत्र-जङ्घ-क्षपा क्षणदा-रजनि-दोषदिनदिवसात् टः १ ५ । १ । १०२ । सङ्ख्येत्यर्थप्रधानमपि एथ कर्मभ्य परात ऋगः ८ स्यात् । सङ्ख्याकरः, द्धिकर, अहस्कर, दिवाकरः विभा कर, निशाकर, प्रभाकरः, भास्कर , चित्रकर, कर्नूकर आदिकरः, अन्तकर, अनन्तकर , कारकरः, बाहुकर, अरुष्करः, धनुष्करःनान्दीकरः, लिपिकरः, लिविकर. बलिकरः, भक्तिकरः, क्षेत्रकरः, जङ्घाकरः, क्षपाकर , क्षण दाकरः, रजनिकरः, दोषाकरः, दिनकरः, दिवसकरः।१४२। । हेतुतच्छीलाऽनुकूलेऽशब्दश्लोककलहशाथा - वैरचाङ्ग-सूत्र-मन्त्र-पदात् । ५ । १ । १०३१ एषु कर्तृषु शब्दादिवत् कर्मणः पर न कुगःटः स्यात् । यशस्करी विद्य, श्रद्धकरः, प्रेषणकरः । शब्ददिनिषेधः किम् ? शब्कार इत्यादि । १०३ ॥ भूतौ कर्मणः । ५ । १ । १०४ ॥ कर्मशब्दात् कर्मणः परात् कृगो भृतौ गम्यायां टेः स्यात् । कर्मकरी दासी ॥ १०४ ॥ क्षेमप्रियसंद-भंद्रात् खऽण् । ५ ।१। १०५ १ अनकूल आराध्यचित्तानुवत-आझपालश्न इत्यर्थः ।
