( ३१८) हंशब्दनुशासनस्य ऋवर्ण-व्यञ्जनद् ध्य । ५ । १ । १७ । ऋवर्णान्ताद् व्यञ्जनान्ताच्च धतोयै स्यात् । कार्यम् , पाक्यम् ॥ १७ ॥ पाणि-समवाभ्यां सृजः । ५ । १ ।। १८ ।। आभ्यां परात् सृजेयं ण् स्यात् । पाणिसण्णं, समव- सग्र्या रज्जुः ॥ १८ ।। उवर्णादवश्यके । ५ । १ । १९ । अवश्यम्भवे द्योत्ये धातोरुवर्णान्ताद् ८ अण् स्यात् । लाख्यम्, अवश्यपाच्यम् ॥ १९ ॥ आसुयु-वपि-रपि-लपि-त्रपिडिपि-दभि-चम्या नमः । ५ । १ । २० ॥ आङ्पूर्वाभ्यां सुगनम्भ्यां थौल्यादेश्च यण् न स्यात् । अलाव्यम् , याव्यम्, चर्यम्, राज्यम्, लयम् = अए. भाष्यम् , डेप्यम् , दाभ्यम्, आचम्यम्, आनम्यम् ।२०॥ वाऽऽधारेऽमावस्या । ५ । १ । २१ । अमापूर्वाद् वसतेराधारे घ्य , धातोर्वा ह्रस्वश्च नि पात्यते । अमावस्या, अमावास्या ॥ २१ ॥ संचयकुण्डपाय्यराजसूयं क्रतौ । ५।१ ॥२२॥ एते कतावर्थ घ्यणन्ता निपात्यन्ते । संचाय, कुण्ड पाय्यःरजह्य ऋतुः ॥ २२ ॥ प्रणाय्यो निष्कामाऽसंमते । ५ । १ । २३ । मात् नियो ध्यण्-आयादेशौ स्यातां निष्कामेऽसंमते १ आसु इति आङ्पूर्वः सुनते, आनम इति आनमेर्धातोश्रृंहणम् । आसाव्यम् , आनाम्यमित्यनयोरुदाहरणे स्तः । दभि वन्धने सौत्रो यातुह्य । न तु स्वादिकः तददिको वा ।
