{३ १३) स्त्रोपज्ञलघुवृत्तिः ह्रस्वस्य तः पिस्कृति ।। ४ । ४ । ११३ ।। ह्रस्वान्तस्य धातोः पिति कृति त् अन्तः स्यात् । जगत् । हृस्वस्येति वि स १ ग्रामणीः । ऋतीति किम् ? अजुहवुः ॥ ११३ ॥ अतों म आने । ४ । ४ । ११४ ॥ धातोर्विहिते अने अतो मोऽन्तः स्यात् । पचमानः । अत इति किम् ? शयनः ॥ ११४ ॥ आसीनः । ४ । ४ । ११५ । आस्तेः परस्य आनस्यादेरीर्निपात्यते । आसीनः उदासीनः ।। ११५ ॥ ऋतां ङितीर् । ४ । ४ । ११६ । । ऋतस्य धातोः विडति प्रत्यये क्षत ह स्यात् । तीर्णम् , तिरति ॥ ११६ ॥ ओट्घदु । ४ । ४ । ११७ ॥ धातोरोष्ठचात् परस्य यतः क्ङित्यु स्थात् । पूः, बुभूषति, खुचूर्यते ११७ ॥ ।। इस् आसः शसोऽव्यजने । ४ । ४ । ११८ । शास्तेरामोऽडि डिति व्यञ्जनदौ च परे इस् स्या- त् । अशिषत् , शिष्टः । अङ्ख्यञ्जन इति किम् ? शास नि ॥ ११८ ॥ वत्र । ४ । ४ । ११९ । शtस आस क्वौ इस् स्यात् । मित्रशीः ॥ ११९ ॥ अङः । ४ । ४ । १२० । आडः परस्य शास आसः नवचेव इस् स्यात् । आ
