( ३०७) स्त्रोपल्लघुवृत्तिः छ-घु-उंयंऽद इट् । ४ । ४ । ८० । एभ्यः परस्य थव आदिरिट् स्यात् । आरिथ, वव रिथ, संविध्ययिथ, आदिथ ॥ ८० ॥ स्कृ-अस्र-वृ-भू-स्तु-द्व-४-स्नोर्यज्ञनादेः परोक्षायाः } ४ । ४ । ८१ । 'कृगः स्रदिवजेभ्यश्च सर्वधातुभ्यः परस्याः परोक्ष याः व्यञ्जनादेरिट् स्यात् । संचस्करिव, ददिव. चिच्यि वहे । स्क्रिति किम् ? चकृव। स्रादिवर्जनं किम् १ ससृथ, ववृच, बह्वहे, बभर्थ, तुष्टोथ, डुद्रोथ, शुश्रोथ, सुस्रोध K ८१ ।। घसेकस्वराऽऽतः कसोः । ४ । ४ । ८२ ।। घसेरेकस्वराद् आन्ताच्च धातोः परस्य कसोः परो क्षाया आदिरिइ स्यात् । जक्षिवन् , आदिवान् , यभि चान् , परोक्षया इत्येव १ चिढान् ॥ ८२ ॥ गम-हन--विश-दृशो वा । ४ । ४ । ८३ ।। एभ्यः परस्य क्वसोरादिरिदं वा स्यात् । जग्मिवान् , जगन्वान् । जघ्निवान् , जघन्वान् । विविदिखान् , चि विद्वान् । विविशिखान्, विविधान् । द्दृशिवान् , दड श्वन् ॥ ८३ ॥ सिचोऽब्जेः । ४ । ४ । ८४ । अञ्जेः सिच आदिरिट् स्यात् । आीत् ॥ ८४ ॥ १ सम्मट; जुगो बातोर्हि भवति, सद्रशून्यस्य तु नेत्यर्थ । सद् तु “संपरे कुरा स्पद" ( ५-४-९१) इति सूत्रेण भवति । “ स्कू-धेत " ( ४-३-८ ) सूत्रेण संचस्क्ररिव इत्यत्र गुण । “ इन्थ्यसंयोगात् "सूत्र _ वित्वा ददिव चिन्थिबहे न्यादिषु आतो लु गुणाऽभावश्च ।
