( ३०४) हैमशब्दानुशासनस्य वर्तेर्घत्तं ग्रन्थे । ४ । १. ६५ । वृत्तेण्णैन्तात् कृते शृत्तं ग्रन्थविषये निपात्यते । धूलो गुणश्छात्रेण । ग्रन्थ इति किम् ? वर्तितं कुरुकुमम् ॥६५ धृषशसः प्रगल्भे । ४ । ४ । ६६ । आभ्यां परयोः क्तयोरादिः प्रगल्भ एवार्थ इदं न स्यात् । धृष्ट, विशस्तः । प्रगल्भ इति किम् ? धर्षित, विशसितः ६६ ॥ कषः कृच्छूगहने । ४ । ४ । ६७ । अनयोरर्थयोः कषेः परयोः क्त्योरादिरिदं न स्प्राक् । कष्टं दुःखम्, कठोऽग्निः, कष्टं वनं दुरवगाहम् । कृच्छ् गहन इति किम् ? कथितं स्वर्णम् ॥ ६७ ॥ घुषेरविशब्दे । ४ । ४ । ६८॥ अविशब्दार्थाद् धृषेः परयोः क्तयोरादिरिदं न स्य तु । घुष्टा रज्जुः, धृष्टवान् । अविशब्द इति किम् ? अवधूषितं वाक्यम् ॥ ६८ ।। बलिस्थूले दृढः । ४ । ४ । ६९ ।। यलिनि स्थूले चार्थे दृहेQहेशं क्तान्तस्य दृढो निपा त्पते । दृढः । बलिस्थूल इति किम् ? इंहितंम्, इंहितम् | ६९ ॥ क्षुब्धविरिब्धस्वतध्वान्त-लग्न-म्लिष्ट-फण्ट बाढपरिवृढं मन्थं-स्वरमनस्-तमस्-सक्ताऽस्पष्टrऽ नायासभृश-प्रभौ । ४ । ४ । ७० । । एते क्तान्ता मन्थादिष्वर्थेषु यथासङ्ख्यमनिटो नि पात्यन्ते । क्षुब्धः समुद्रः, क्षुब्धं वल्लवैः, विरिधर स्वर,
