स्वोपज्ञलघुवृत्तिः (३० ३ ) प्रहगुहश्च सनः ,४ । ५९ । आभ्यामुवर्णान्ताच विहितस्य सुन आदिरिटू न स्यात् । जिघृक्षति, जुङक्षति, रुरूषति ॥५९ ॥ स्वर्थे । ४ । ४ । ६० । स्वार्थाथस्य सन आदिरिदं न स्यात् । जुगुप्सते ॥६०॥ डीयइयैदितः क्तयोः। ४ । ४ । ६१ । डीयतेः वरदिङ्गयश्च धातुभ्यं परनोः क्तक्तवत्वरा- द्विरिइ न स्यात् । डीन, डोनवान् , शन’, नचकत् , श्रस्त, स्रस्तवान् ॥ ६१ ॥ वंटtऽपतः । ४ । ४ । ६२ । अपतो बिकल्पितेश्च धातोरेकस्वरातं परयोः क्तयो रादिरिद्रं न स्यात् । रजःरट्टवान् । अपंत इति किम् ? पतितः ॥ ६२ ॥ सं-नि-वेरर्दः । ४ । ४ । ६३ । एभ्यः परार्दू अंदैः परयोः क्तयोरादिरिष्ट न स्यात् । समण्णैः, समण्णंथान्', न्यवर्णः, न्थयणैवं, व्यण्णः, व्यर्णवान् । संनिवेरिति किम् ? अर्दितः ॥ ६३ ॥ अविदूरेऽभेः । ४ । ४ । ६४ ॥ अभेः पराद् अः परयोःक्तयोरविदूरेऽर्थे आदिरिट् न स्यात् । अभ्युएँ, अभ्यर्थंधान् । अविदूर इति किम् ? अभ्यर्दितो , शीतेन ।। ६४ ।। १ ककवचोरित्यर्थ , एवमन्यत्रऽपि द्विवचनप्रयोगे चध्यम् । डीट -- क्यार्दित्वा , श्वपतेव ऑदित्वात् “सूयन्यायोदित’ (-२-७०) सूफात् तस्य म' + सैल् भये झूठेदिद्धातो ‘श्रत " इत्यादि स्यात् । ४
