(३००) हैमशब्दानुशासनस्य पूर्वदिशिभ्यो नवा । ४ । ४ । ४५ । पूङः क्लिशिभ्यां च परेषां क्तक्तवतुक्वमादिरिङ् वा स्यात् । पूत, पूतवान्, पूत्वा । पचितःपवितधान् , पविवा । क्लिष्ट, क्लिष्टचान्, क्लिष्टा । क्लिशित, क्लिशितवान् , क्लिशिवा ॥ ४५ ॥ सह-लुभेच्छ-रुषरिषस्तादेः।४। ४। ४६ ।। एभ्यः परस्य स्ताद्यशिलस्तादेरि वा स्यात्। सोटा, सहिता । लोध, लोभित । एष्टा, एषिता । रोष्टा, रोषिता । रेष्टुम, रेषितुम् ॥ ४६ ॥ इच्-ऋधभूजदम्भ-त्रि-यु-उण्टुं-भरक्षपि-सनि–तनि पति--दरिद्रः सनः । ४ । ४ । ४७ ।। इङन्ताद् ऋधदिभ्य हृदन्तेभ्यो दरिद्रश्च परस्य सन आदिरिद्रं वा स्यात् । दुर्योषति, दिदेविषति । ईत्छंति, अर्दिधिषति । बिभक्षति. बिभर्जिषति । धिप्सति. धीप्सति, दिदन्भिषति । शिग्रीषति, शिश्रथिषति । १ अन्न क्लिशिंशब्देन क्लिश्यति-क्लिन्नातीत्यनयोधtत्रोहण नीयम् । तेन सूत्रे बहुवचनं न दोषाय । पूडि ङकारमक्षण पूरा निवृत्तये । तेन पू पवने मातोश्रृंहणम् । २ यत्र इह न भवति तत्र पक्षे शुभाऽभावः ।“सन्यङश्च" सूत्रेण द्वित्वम्। ‘स्ताञ्चशित ५ इतीह । “ऋध ईतुं " इति ईर्त "दम्भो धिष् धी" इत्यषेचय
- भूल भर्ना ' इति विभीति । ‘स्वहन्गमोः सनि पुटि" { ४-१-१०४ )
सूत्रेण सनि परे त्रे । " ओजन्तस्थाप ” (४ १-६०) सूत्रेण सनि इंकारे यियविषक्तं । "नामिनोऽनिष्ट' (४-३-३३) सूत्रेण किट्सद्भावेषुणाऽभावः स्तेन पक्षे शुयूषति शिीषतीत्यादिषु न गुणः । 'इष्थापो "सूत्रात् क्षी ष् ‘‘समि"
- तन व ” सूत्राभ्यामाकारः । तनो विकल्पेन दीर्घत्वे च तितासति इति तु-
तीयमपि रुप भवति । “वृतो नव., ५ सूत्रेण वा दीर्घवम् ।