(२९०) हैमशब्दानुशासनः गीयते, जेगीयते, पीयते, स्थीयते, अवसीयते, दीयते, धीयते, मीयते हीनः । व्यञ्जन इति किम् ? तस्थैः। अयपीलि किम् ? प्रगाय ॥ ९७ ॥ धू-मोटेंडि। ४ । ३ । ९८॥ घ्राध्मोर्यडि ईः स्यात् । जेगीयते, देध्मीयते ॥ ९८ ॥ हनो घ्नीर्वधे । ४ । ३ । ९९॥ हन्तेर्वधार्थस्य यङि मीः स्यात् । जेघ्मीयते । वध इति किम् ? गतौ न्धते ।। ९९ ॥ क्षिणति घातू । १ । ३ । १०० । जिति णिति च परे हन्तेर्धानं स्यात् । घातःघातयति । १०० ।। जिणवि घन् । ४ । ३ । १०१ । औ णचि च परे हन्तेर्धान् स्यात् । अधानि, जघान ।१०१। नशेनें वाऽङि । ४ । ३ । १०२ । नशेरङि नेश् वा स्यात् । अनेशत् , अनशत् ॥१०२॥ ३वयत-असूवच-पतः इवाऽऽस्थवाच; पप्तम् । ४ । ३ । १०३ । एषमङि यथासङ्ख्यं भ्वादयः स्युः।' अश्वत् , आr स्थत्, अवोचत्, अयंसत् ॥ १०३ ॥ शीङ एः शिति । १ । ३ । १०४ । शीडः शित्येः स्यात् । शेते ॥ १०४ ॥ १ अत्र न व्यजनप्रत्यय परः, किन्तु स्वर ( उस् ) परोऽस्ति, अत ईकारो ने जात । २ नश: पुष्यादित्वात् 'ऋदिद् घृतादिपुष्यादे परस्मै" (३-४-६४) सूत्रेण इत्ययः t
