स्रोपललमृत्तिः ( २६५) व्यञ्जनान्तस्थाऽऽतोऽख्य-घ्यः। ४ । २।७१। ख्याध्यावर्जस्य धातोर्यंछयञ्जनं, तस्मात् परा याऽन्त स्था, तस्याः परो य आः, तस्मात् परस्य क्तयोस्तो न : स्यात् । स्त्यानःस्त्यानवान् । व्यञ्जन इति किम् ? यातः अन्तस्था इति किम् ? स्नातः । आत इति किम् ? च्युतः। धतोर्घञ्जनेति किम् ? निर्यातः । अख्याध्य इति किम् ? ख्यातःयतः । आतः परस्येति किम् १ दैरिद्रितः ॥७१॥ - दिवि-अचेशऽधूताऽनपादाने । ४ । २ । ७२ ॥ एभ्यो यथासङ्ख्यं नाशाद्यर्थेभ्यः परस्य क्तयोस्तो नर्भ स्यातं । पूनायवाः, आयूनः, समक्नौ पक्षौ । नाशायूता नपादान इति किम् १ पूतम् , शृतम् , उक्तं जलम् ॥७२॥ लेओसे कर्मकर्तरि । ४ । २ । ७३ ।। से परस्य तयोस्तो ग्रासे कर्मकर्तरि न स्यात् । सिनो ग्रासः स्वयमेव । कर्मकर्तरीति किम् ? सित ग्रासो मैत्रेण ॥ ७३ । शैः क्षी चाऽध्ययै । ४ । २ । ७४ । ध्यणोऽथ भावकर्मणी, ततोऽन्यस्मिन्नर्थे क्तयोस्तः तेः परस्य नः स्यात्, तद्योगे क्षेः ओश्च । क्षणःक्षीणवान मैत्रः। अध्यार्थे इति किम् ? क्षितमस्य ॥ ७४ ॥ वाऽऽक्रोश-दैन्ये । ४ । २ । ७५ । । आक्रोशे दैन्ये च गम्ये क्षेः परस्याऽघ्यायै क्र्तयोस्त न वा स्यात्, तद्योगेहूध। क्षीणाऽऽयुःक्षिताऽऽयुर्जाल्मः १ * इर्दरिद्र " (४ २-९८ ) दैति सूत्रेणेकर । २ अत्र भाचे ह ।
