(२२७) स्वोपज्ञलघुवृत्तिः अदीपि, अदीपिष्ट । अजनि, अजनिष्ट । अबोधि, अबु द । अपूरि, अपूरिष्ट । अतायि, अतायिष्ट अप्यायि अप्यायिष्ट॥ ६७' भाव-कर्मणोः । ३ । ४ । ६८।। सर्वस्माद् धातोर्भावकर्मविहितेऽद्यतन्याः ते बिच् स्यात्, तलुक् च । आसि त्वया, अकारि कटः ॥ ६८ ॥ स्वरग्रह-दृश-हन्भ्यः स्यसिच्-आशीःश्वस्तन्यां जिटवा । ३ । ४ । ६९ । स्वरान्ताद् ग्रहादेश्च विहितासु भावकर्मजासु स्यसि जाशीःश्वस्तनीषु बिट् वा स्यात् । दायिष्यते, दास्यते । अदयिषाताम् अदिषाताम् । दायिषीष्टदासीष्ट । , दायित, दाता । ग्राहिष्यते, ग्रहीष्यते । अग्राहिषाताम्, अग्रहीषाताम् । ग्राहिषीष्टप्रहीषीष्ट । ग्रहिता, ग्रही ता । दर्शिष्यते द्रक्ष्यते । अशीिषाताम्, अद्यताम् । शिंषीष्ट, दृक्षीष्ट । दर्शिता, द्रष्टा । धनिष्यते, हनि ष्यते । अथ घनिषाताम् , अवधिषाताम् । घानिषीष्ट, वधिषीष्ट । घानितान् हन्ता ॥ ६९ ॥ क्यः शिति । ३ । ४ । ७० । सर्वस्माद् धातोर्भावकर्मविहिते शिति यः स्यात्। शय्यते स्वय, क्रियते कटः । शितीति किम् १ बभूवे | ७० ॥ १ ‘न जनवध' (४-३-५४) इति निषेघसूत्रत्र वृद्धिः । २ “पलि-वि धन्" (४-३-१०१) इति इनो घनादेशः । “ अद्यतन्या व स्वामने " (४-४-२२) इति विकल्पतो बथादेया ।
