(२२१) चोवरात् परिधानार्जने । ३ । ४ । ४१ ॥ अस्मात् कर्मणः परिधानेऽर्जने चार्थे णिङ् वा स्यात् । परिचीवरयते, संचीवरयते ॥ ४१ ॥ णिच् वहुलं नाम्नः कृगादिषु । ३ । ४ । ४२ ॥ कृगादीनां धातूनामर्थे नाम्नो णि बहुलं स्यात् । मुण्डं करोति मुण्डयति च्छात्रम्, पडुमाचष्टे पटयति, वृक्ष रोपयति वृक्षयति, कृतं गृह्णाति कृतयति ॥ ४२ ॥ व्रता भुजितन्निवृत्त्योः । ३ । ४ । ४३ । व्रतं शास्त्रविहितो नियमः । व्रताद् भुज्यर्थात् तन्निवृत्य शृच कृगादिष्वर्थेषु णिच् बहुलं स्यात् । पयो ब्रतयति, सावद्यन्नं व्रतयति ४३ ॥ सस्याऽर्थ-वेदस्य आः । ३ । ४ । ४४ ।। एषां णिच्सन्नियोगे आः स्यात् । सत्यापयति, अर्था पयति, वेदापयति ॥ ४४ ॥ इवेताश्व-अश्वतरगतोडिताऽऽह्नरकस्या -तर-इ- त-ककुथ् । ३ । ४ । ४५ । एषां णियोगे यथासङ्ख्यमभ्यादेः शब्दस्य लुक स्यात् । मैतयति, अधयति, गालोडयति, आद्रयति } ४५ ॥ धातोरनेकस्वरादाम् परोक्षयःकृभ्वस्ति चानु-तदन्तम् । ३ । ४ । ४६ । । १ प्रथमे ‘अन्व' इत्यत्र ऋ, द्वितीये ‘तरइत्यस्य, तृतीये इत' इत्यत्र तु” “क सैन्यस्य यु भवति क्रमश । २ घात: कृ-वस्तय पृथग पृथग प्रयुज्यन्त न युगपद्, अत्रैकस्यानु
