( २११ ) श्यते, भोण्णंजूरते ।। १० ॥ गत्यर्थात् कुटिले । ३ । ४ । ११ । व्यञ्जनादेरेकस्वराद् गत्यर्थात् ङदिले एव वर्तभा नाव् धातोर्यः स्यात् । चङ्गम्यते । कुटिल इति किम् ? भृशं काभ्रति | ११ ॥ गू-लुप-सद-चर-जप-जभ-दश-दहो गएँ। ३।४।१२।। गर्थेभ्य एव एभ्यो यः स्यात् । निजेगिर्यते, लोलुप्यते, सासयते, चंचूर्यते, लञ्जष्यते, जम्भ्यतेदन्द श्यते, दन्दश्यते । गर्भ इति किम् ? साधु जपति, भृशं निगिरति ॥ १२ ॥ न गृणा-शुभ-रुचः ।३ । ४ । १३ । एभ्यो य न स्यात् । निन्यं गृणाति, भृशं शोभते, भृशं रोचते ॥ १३ ॥ वहुलं लुप् । ३ । ४ । १४ ।। यद्वो बहुलं स्यात्। बोभूयते, बोभवीति । बहु लवचनात् क्वचित्र भवति, लोळ्या, पोgथा ।। १४ ॥ १ कुटिलगत्यर्चनमेव आतून यङ् प्रत्ययविधानार्थमिदं सूत्रम । अग्ल गत्यर्थे तु न थड् , तत्र तु भूश पुन पुनर्वा मति गच्छतस्यैव प्रयोगः । कुटिल कामहस्त चक्रभ्यते दक्रियते । 'सु अतोऽनुनामिक स्य ! (४-१ ११ - ) 'तौ मुमोठेऽजनै स्वौ" (१-३-१४ पृ० १८ ) ईनि सृभ्या बाSसुवासिको भवति । २ ‘चरफलम्' (४-१-५३ ‘जपबभ०" (-१-५१ इति सूत्राभ्या चर जपादीनामुन्न भवति, ‘ तित्रोपान्अतोनाडु" (Y-५४ ) इति सूत्रात्, १- चञ्चूर्यते मिष्यति । =
