(२००९) लीड्-लिनोऽर्थोऽभिभवे चाऽऽत् चाकर्तर्यपि । ३ । ३ । ९० ॥ आभ्यां णिगन्ताभ्यामर्चाsभिभवप्रलम्भार्थाभ्यां कर्त यत्मनेपदं स्था, आत् चानेयोरकर्तेर्यपि । अध, जटाभि रालापयते । अभिभवःश्येनो वर्तिकामपलापयते । प्रलम्भ’, कस्त्व खुट्टापयते ?, अकर्तय्पोति किम् ? जटा भिरालाप्यते जटिलेन ॥ ५० ॥ स्मिङः प्रयोक्तुः स्वार्थे । ३ । ३ । ९१ । प्रयोक्तो यः स्वार्थः स्मयस्तदर्थात् णिगन्तात् स्मिङः कर्तर्यात्मनेपदं स्याद्, आचास्याकर्यपि । जटिलो वि स्मापयते । प्रयोक्तुः स्वार्थ इति किम् ? रूपेण विस्मापयति। अकर्तर्यपीत्येव १ विस्मापनम् ।। ९१ ॥ विभेतेर्भाष् च । ३ । ३ । ९२ । प्रयोक्तृतः स्वार्थवृत्तेर्यन्ताद् भियः कर्तर्यात्मनेपदं स्य, अस्य च भीष् , पक्षे आचाकर्तर्यपि । मुण्डो भीषयते, भापयते वा । प्रयोक्तुः स्वार्थ इत्येव ? कुञ्चिकया भाय यति । अकर्तर्यपीत्येव ! भीषा, भापनम् ॥ ९२ ॥ मिथ्याकृगोऽभ्यासे । ३ । ३ । ९३ । मिथ्यायुक्तात् कृगो ण्यन्तात् क्रियाभ्यासग्रुप्यर्थान् कर्तर्यात्मनेपदं स्यात् । पदं मिथ्या कारयते । मिथ्येति किम् ? पदं साधु कारयति । अभ्यास इति किम् ? सकृत् पदं मिथ्या कारयति । ९३ ।। १ नीति लिंगत्योरिवर्णस्यऽत्वं स्यात् । सानुबन्धग्रहणाद् यजादिकधातु प्रतिषेधः । अर्चा पूजा । प्रलम्भो वनम् । २ पद स्वंगटिदोषयुत पुन पुन पाय्यतीत्यर्घः। सकृन्-एकवारम् ।
