( १८४ ) हैमशब्दानुशासनस्य भद्रोणात् करणे । ३ । २ । ११६ । आभ्यां परः करणे उत्तरपदे मोऽन्तः स्यात् । भद्रेक रणम्, उष्णीकरणम् ।। ११६ t नवाऽखित् कृदन्ते रात्रे । ३ । २ । ११७ । खिडूर्जे कृदन्ते उत्तरपदे परे रात्रेर्मोऽन्तो वा स्यात् । रात्रिश्वरः, रात्रिचरः । खिद्भर्जनसिति किम् ? रात्रिम न्यमह। कृदन्त इति किम् ? रात्रिसुखम् । अन्तप्रहणं किम् ? रात्रयिता ॥ ११७ ॥ धेनोर्भव्ययाम् । ३ । २ । ११८ । घेनोर्भव्यायामुत्तरपदे भोऽन्तो वा स्यात् । धेनुम्भ व्या, धेतुभध्या ॥ ११८ ॥ अषष्ठीतृतीयादन्याद् दोऽर्थे । ३ । २ । ११९ । अषष्ठ्यन्ताद् अतृतीयान्ताच्चान्यार्थे उतरपदे दू अन्तो वा स्यात् । अन्यदर्थः, अन्यार्थः । प्रध्याद्विर्जन किम् ? अन्यस्यान्येन बाऽथोऽन्यथैः ।। ११९ ॥ आशाराशाऽऽस्थिताऽऽस्थोत्सुकोतिरागे ।३।२।१२०॥ एतरपदेषु अषीतृतीयान्याद् द् अन्तः स्यात् । अ- न्यदाशीःअन्य, अन्यस्थितः, अन्यस्था, अन्यदुत्सुकःअन्यदूतिः, अन्यद्रागः । अषीतृतीयादि त्येष ? अन्यस्य अन्येन वा आशीः अन्याशीः ॥ १२० ॥ ईयकारके । ३ । २ । १२१ ।। । अन्याद् ये प्रत्यये कारके चोत्तरपदे दोऽन्तः स्यात् । अन्धदीयःअन्यत्कारकः ।। १२१ ॥
